Knappogue Castle

to nietypowa marka irlandzkich single malts, gdyż część oferty stanowią whiskey rocznikowe z lat 1990-1995, ponadto jest rocznik 1951, od którego zaczyna się historia tej whiskey. Ta unikatowa edycja pochodziła z zapasów destylarni Daly w Tullamore, 36 lat leżakowała w beczkach po sherry. Twórcą marki jest Mark Andrews, który kupił niegdyś z Tullamore kilka beczek whiskey by zabutelkować je po latach. Do obecnych edycji whiskey  Knappogue Castle destylatów dostarczają Midleton i Bushmills, a wcześniej także Cooley. Nazwa pochodzi od XV wiecznego zamku Knappogue, leżącego w hrabstwie Clare, w centrum kraju. Sprzedawane są także: Knappogue Castle 12YO, 14YO i 16YO. Leżakowały w beczkach po bourbonie, a dwie ostatnie kończyły okres leżakowania w beczkach po sherry oloroso. Whiskey Knappogue Castle są łagodne, o wyraźnie słodowych smakach, lekko przydymione, z nutami orzechów i śliwek. Właścicielem i dystrybutorem marki jest grupa Castle Brands.

Czytaj więcej

Dublin Whiskey Company

nowa destylarnia w Dublinie, która ulokowana jest w dzielnicy Liberties, po sąsiedzku z Teeling Distillery, właściwie na jej tyłach, obydwa budynki przylegają do siebie. To kilkaset metrów od samego centrum miasta i niedaleko dawnej destylarni Powers, zamkniętej w 1974 roku. Koszt uruchomienia destylarni szacowany jest na 10 mln euro. Będą tu produkowane The Dublin Liberties i The Dubliner Irish Whiskey. Dyrektorem generalnym i master distillerem został Darryl McNally, były master distiller Bushmills. Docelowo będzie tu zatrudnionych 55 pracowników. Właścicielem destylarni i whiskey jest Quintessential Brands Group.

Czytaj więcej

Irish mead

Wino miodowe w irlandzkiej tradycji podawane było podczas ceremonii zaślubin, stąd jego potoczna nazwa honneymoon (miodowy księżyc, u nas mówi się o miodowym miesiącu). Każdy z biesiadników otrzymywał puchar wina. Prawdopodobnie wytwarzane już od IX wieku, w wyniku dzikiej fermentacji zagotowanego, rozpuszczonego miodu. Dodawało się do tego zioła, jałowiec, z czasem także przyprawy korzenne. Współcześnie najbardziej znany jest Bunratty Mead, do którego zestawienia wykorzystywany jest miód jest wrzosowy i koniczynowy. Fermentacja trwa trzy miesiące, miód fermentowany jest do mocy 14,7%, potem krótko starzony w metalowych tankach i filtrowany przed rozlaniem do butelek. Smak ma delikatny, nie za słodki, z korzenną nutą.

Princeton

wódka czysta, zbożowa, robiona w West Cork Distilleries dla Musgrave Group z Cork. Użyte zboża to: pszenica oraz jęczmień, z dodatkiem destylatu ze słodowanego jęczmienia. Trzykrotnie filtrowana przez węgiel drzewny. W nosie naftalina i śmietana, w smaku ziarno, cukier, wanilia. Moc – 37,5%.

Greenore

irlandzka whiskey zbożowa, destylowana w aparatach kolumnowych w destylarni Cooley, głównie z kukurydzy, z niewielkim dodatkiem słodowanego jęczmienia. Leżakowanie odbywa się w beczkach po bourbonie. Marka powstała w latach 90. XX wieku, w 2015 roku zrezygnowano z nazwy Greenore i obecnie butelkowana jest jako Kilbeggan Single Grain. Dostępna była w wersjach Single Grain 8YO, 15YO i 18YO a także 6YO (tylko na rynek szwedzki) i 19YO (tylko do sklepów wolnocłowych). Obecnie dostępna jest wyłącznie w wersji Kilbeggan 8YO. Delikatna, elegancka, słodka w smaku i aromacie. Pomimo iż robiona z kukurydzy i leżakowana w beczkach po bourbonie, jest to zupełnie inny styl od amerykańskiej whiskey.

Czytaj więcej

Yellow Spot

dwunastoletnia irlandzka whiskey typu single pot still, trzykrotnie destylowana ze słodowanego i niesłodowanego jęczmienia. Produkowana w latach 30. XX wieku przez firmę Mitchell & Son, zestawiana z alkoholi pochodzących z ówczesnej destylarni Jameson w Dublinie przy Bow Street. Powstała wówczas cała kolekcja whiskey Spot: siedmioletnia Blue Spot, dziesięcioletnia Green Spot, dwunastoletnia Yellow Spot i piętnastoletnia Red Spot. W 2012 roku firma Mitchell & Son wznowiła butelkowanie dwunastoletniej whiskey Yellow Spot. Są to bardzo limitowane edycje, pochodzące z beczek po: maladze, sherry i bourbonie (podobnie jak w latach 30., receptura jest ta sama). W aromacie – bakalie, brzoskwinie, morele, sporo wanilii. W ustach słodko i owocowo – brzoskwinie w syropie, marcepan, rodzynki.

Devoille

firma Distillerie Paul Devoille powstała w 1859 w Fougerolles i do dziś pozostaje w rękach rodziny. Zaczynali od wytwarzania absyntu, którego produkcję musieli wstrzymać w 1915 roku, kiedy został we Francji zakazany. Obecnie jednak znów go robią według starych receptur, mają własne uprawy piołunu. Specjalizują się w owocowych eau-de-vie i likierach oraz kremach, ale mają także w ofercie wódkę, pastis, gin Paris czy linię absyntów Libertine. Specjalnością firmy jest gruszkowica, doskonała La Vieille Poire (sprzedawana także z gruszką wewnątrz butelki). Oferta owocowych brandy jest naprawdę imponująca – od kilku odmian marcu, przez wszystkie typowe owoce (jabłka, śliwki, morele, wiśnie, maliny, czarne porzeczki), przez rzadsze (mirabelki, jarzębina, pigwa, czerwone porzeczki, tarnina, dzika róża, bez czarny, lokalne odmiany jagód) po zioła, przyprawy i kwiaty (kminek, imbir, korzeń gencjany, fiołki, nawet mak). Wybór likierów jest jeszcze bardziej imponujący, włączając w to np. kwiaty bergamotki czy geranium.

Czytaj więcej

Both Gold Weinbrand

ciekawe, ile procent winiaku jest w tym alkoholu, który w nazwie ma winiak? Jestem przekonany, że niewiele, o leżakowaniu w beczkach dębowych nie wspominając. Tania namiastka brandy dla biedaków, w aromacie rodzynki i orzechy, w smaku winogrona, cukier, wanilia. Moc – 36%. Producentem jest firma Both z miejscowości Goch, która szczyci się ponad stuletnia tradycją w produkcji brandy. To ja dziękuję za taką tradycję.

Mama

wódka czysta Mama powstała w Kopenhadze w 2005 roku. Wyróżnia ją puszyste „ubranko”, które skrywa prostą butelkę. To wódka w 100% żytnia, destylowana pięciokrotnie, zestawiana z wodą z górskiego strumienia. Moc – 40%. Jej aromat krystaliczny, a smak mleczny. Czy stąd pomysł na nazwę? Mleko matki?

Czytaj więcej

Poli Bomb

likier jajeczny, produkowany według tradycyjnej receptury z Bassano przez firmę Jacopo Poli, na bazie ich grappy. Poza grappą są tu żółta świeżych jaj, mleko i cukier. W aromacie wyczuwalna też wanilia, w smaku głównie jajka, które przyjemnie komponują się z grappą. Moc – 17%.

Rabbit Island

gin klasy premium, produkowany przez West Cork Distillers dla irlandzkich sklepów sieci Lidl. Pszeniczny spirytus. Jałowiec, kolendra, dzięgiel, irys, pomarańcza, cytryna, liście czarnej jagody, kwiat mniszka lekarskiego, szyszki sosny, dziki czosnek, dziki koper, płatki kolcolistu. Czuć w nosie czosnek, marchew, kolendrę, jałowiec schowany. W ustach dużo marchwi i trochę natki pietruszki. Bardzo oryginalny. Moc – 40%.

Dundalgan

marka irlandzkiej whiskey produkowana dla sieci Lidl. Początkowo powstawała w destylarni Cooley, a obecnie w West Cork Distillers. Wersja podstawowa  Dundalgan Irish Whiskey to tani blend. Jest też jej bardziej luksusowa wersja Dundalgan Charried Cask, w dodatkowo wypalonych beczkach. Jest także dużo droższy, pakowany do kartoników, dziesięcioletni single malt. Whiskey leżakowały wyłącznie w beczkach po bourbonie, co bardzo czuć w smaku i aromacie (wanilia, kukurydza). Single malt właściwie bardziej przypomina w smaku bourbona niż słodową whiskey, jest bardzo kukurydziany, z przyjemnymi nutami prażonego ziarna, wrzosów, dymu ogniska. W nosie jeszcze dochodzą miód i słód oraz słodkie śliwki, a w smaku – brzoskwinie w syropie. W finiszu – wędzona szynka.

Czytaj więcej

Three Oaks

blendowana whisky, destylowana w Straszynie z polskiego słodu, starzona 3-8 lat w beczkach z polskiego dębu. Firma Komers International wprowadziła markę na rynek w kwietniu 2017 roku. Aromat słodki – mleczna czekolada. W ustach czuć zioła, pieprz, ale i dużo miodu i propolisu. Dobrze pasuje do profilu firmy znanej z produkcji likieru Goldwasser. Moc – 40%.

Löwentor

likier produkowany przez firmę Both z miejscowości Goch w Niemczech, działającą od 1879 roku. Czuć gorzkie zioła, dużo konopi, prawie posmak marihuany. Oleisty. Gorzki, w ustach tatarak, piołun, głóg. Trochę mięty. Bardzo przyjemna mieszanka na trawienie. Moc – 38%.

Thomas Dakin

Gin z Manchesteru, nosi imię słynnego gorzelnika, twórcy m.in. receptury ginu Greenall’s oraz wczesnej wersji tego, co dziś nazywa się Bombay Shappire. W XVIII wieku prowadził destylarnie w Warrington. Wykorzystano tu jedenaście składników, w tym: jałowiec, skórka pomarańczy, korzeń dzięgla, grapefruit, pieprz kubeba, lukrecja, chrzan. Destylowany w miedzianych alembikach. Dość ostry. W nosie czuć jałowiec i cytrusy. W smaku poza jałowcem i cytryną – ziarno, mleczko zbożowe i pieprz. Moc – 42%.