Caffo

włoska firma grupująca kilku destylatorów. Gorzelniczy biznes rozpoczął w 1865 roku Giuseppe Caffo na Etnie, gdzie rozpoczął produkcję grappy z wytłoków winogron rosnących na wulkanicznych skałach. W 1915 roku Giuseppe Caffo kupił gorzelnię w Santa Venerina, na Sycylii. Giuseppe opatentował też kilka oryginalnych receptur na likiery ziołowe i owocowe. Rodzinny biznes kontynuował jego syn, Sebastiano Caffo, a wkrótce także jego dwaj bracia. Firma przejęła dwie kolejne gorzelnie na Sycylii – San Paolo i Castiglione, a potem jeszcze dwie następne w Kalabrii i Limbadi. Po kolejnej akwizycji rozpoczęto też własną produkcję wina. Firma nadal jest w rodzinnych rękach, w 2006 roku przejęto destylarnię grappy we Friuli, otwarto też oddziały w USA i Niemczech. Na przestrzeni 150 lat firma opracowała ponad 2000 receptur likierów, oczywiście tylko niewielka ich część weszła do sprzedaży. Do najbardziej znanych produktów należą: wielokrotnie nagradzany lukrecjowy likier Calabrese Liquorice, likier z kalabryjskich cytryn limunì, kminkowy likier Finocchietto Caffo, bergamotkowy likier Bergamia, cytrusowe Cedro della Riviera, brzoskwiniowe Indianello, likier na bazie brandy, gorzkich ziół i pomarańczy – Solara, ziołowo-korzenne Elisir Arabesh czy gorzkie i ziołowe Vecchio Amaro del Capo. W ofercie są też tradycyjne włoskie likiery (amaretto, limoncello, anice, sambuca itp.) oraz kilkanaście rodzajów grappy, destylowanej obecnie w dwóch gorzelniach – Limbadi  w Vibo Valentia i Passons Pasian w Udine.

Czytaj więcej

Fahrenheit 14

sambuca klasy premium. 14 Stopni w skali Fahrenheit to minus 10 stopni Celsiusa. W takiej temperaturze producent zaleca podawać tą sambukę. Dzięki specjalnemu procesowi filtracji, zawarte w alkoholu cukry nie krystalizują się, co często można obserwować w sambuce po włożeniu jej do lodówki. Butelkowana przez firmę Mangaroca z mocą 43%. W aromacie anyż i lukrecja. W smaku też, ale do tego tony cukru, dobre i bardzo kaloryczne.

Romana Sambuca

marka należąca do koncernu Diageo. Aromat dość ostry, nie typowy dla Sambuca – są tu winogrona, czarny bez, nuty fermentacji, dopiero głębiej anyż i lukrecja. Smak równie ciekawy – także czuć bez i winogrona. Cukier jest tu świetnie ukryty przez zaskakującą owocowość. W finiszu dużo anyżu, ale i dużo cukru. Moc – 40%.

Itaca

marka sambuki (Gran Sambuca Itaca) oferowanej przez firmę z Majorki Antonio Nadal, która firmuje ten trunek, nie informując czy powstał on na hiszpańskiej wyspie, czy też we Włoszech, a na Majorce jest jedynie brandowany i butelkowany. Nietypowym zabiegiem marketingowym jest zaoferowanie tej sambuki w czterech różnych kolorach, z których każdy różni się nieco smakiem. Żółta jest bardzo słodka, z nutami szafronu, czarna jest bardziej aromatyczna, również słodka, ale z nutą lukrecji, czerwona jest mniej słodka, za to z posmakiem truskawek oraz wanilii, w niebieskiej można odkryć posmak jagód, jest równie słodka jak żółta i wreszcie biała – najbardziej wytrawna, o wyraźnym smaku anyżu. Wszystkie mają 38%, różnice w smaku są minimalne, różnice w kolorze trunku – bardzo wyraźne. 

Czytaj więcej

Luxardo

znany włoski producent o chorwackich korzeniach, firma powstała na Wybrzeżu Dalmatyńskim w 1821 roku i zaczynała od produkcji znanego w tym regionie od wieków likieru Maraschino, będącego destylatem ze sfermentowanego soku maraski – odmiany dzikiej wiśni (Maraschino czy też Marasce poświęcam osobne hasło w leksykonie). Potem pojawiły się kolejne likiery: Sambuca, Amaretto, Grappa, Limoncello, Amaro, Fernet, Bitter, Apricot, Anice, ponadto wiele odmian grappy, kirch, śliwowica, brandy… Oferta jest dziś ogromna, ale wciąż znakiem firmowym jest Luxardo Maraschino.

Czytaj więcej

Sambuca

włoski likier z duzym dodatkiem anyżu gwiaździstego (badianu) o mocy 38-42%, czasem z dodatkiem lukrecji, czarnego bzu, kopru, ziół, cytrusów, zazwyczaj mocno dosładzany. Jej receptura powstała w XIX wieku, za ojca sambuki uważany jest Luigi Manzi, jego Sambuca Manzi produkowana jest do dziś. Występuje w wersjach: Bianca, Nera i Rossa, w zależności od składników, ta pierwsza jest najbardziej klasyczna i najbardziej anyżowa, druga ma bardziej kawowy posmak, trzecia – kwiatowy. Występuje także Sambuca Caffe (osobne hasło w leksykonie). Jest bardzo wiele marek, u nas najpopularniejsza jest Puccini, dystrybuowana przez Toorank Polska (także w wersji cytrynowej Sambuca Puccini Limonino, 27%). Do najlepszych należą: Sambuca Ramazzotti (38%), bardzo oleista Sambuca dei Cesari Luxardo (38%) oraz najbardziej znana Sambuca Molinari Extra (42%), inne to np.: Sambuca Franciacorta, Sambuca di Canale Barbero, Sambuca Borghetti, Sambuca Galliano, Sambuca Isolabella, Sambuca Lazzaroni, Sambuca Lucana, Sambuca Massari, Sambuca Morena, Sambuca Opal, Sambuca Optima, Sambuca Simal, Sambuca Strega, Sambuca Toschi, Sambuca Vaccari, Sambuca Vecchia Sarandrea, Sambuca Villa Colonna, Sambuca Zanin. Najlepiej pić z lodem (wówczas mętnieje jak wszystkie anyżówki), choć coraz częściej w barach podawana jest w ciekawy sposób – z ziarnami kawy w kieliszku (con la mosca), a sam trunek podaje się podpalony, by zaraz potem zgasić, ujawnia się wówczas intensywny aromat anyżu.

Czytaj więcej