Ninki-Mugi Shochu Hanatare

(ハナタレ 麦人気) alkohol wydestylowany ze słodowanego jęczmienia. Aromat bardzo zbożowy, jest tu kiszona kapusta i lakier, ale to nie wskutek źle rozdzielonych frakcji, taki jest japoński styl shochu, i to świetnie pasuje zwłaszcza do potraw z soją. W ustach leciutko prażony smak, także dużo lakieru, w Europie nie do zaakceptowania, ale porównując Ninki do innych japońskich shochu, trzeba przyznać, że jest to pierwszorzędna jakość. Wędzony finisz pasuje do węgorza czy sashimi, zwłaszcza ryby maślanej, także do ośmiornicy. Gdy przyzwyczaimy się do smaku lakieru, docenimy ziarnistą esencję tego trunku. Moc – 44%.

Amami Kokuto

(白岳しろ) japońskie shochu destylowane z melasy przez firmę Amami Oshima Kaiun Shuzo z Wyspy Amami Oshima. W nosie sporo drożdży i fermentacji, w ustach podobnie, ale jednocześnie słodko, ale nie jest mdłe. Przeciwnie, drożdże nadają lekko wytrawny, bardzo orzeźwiający smak. W finiszu delikatna nuta leśna. Reklamowane jako lekkie shochu dla kobiet. Moc – 25%.

Oniyome

(鬼嫁) japońskie shochu destylowane ze słodkich ziemniaków. Podczas fermentacji dodano grzyba koji, a konkretnie czarnego koji, tradycyjnie używanego w gorzelniach na Okinawie do produkcji awamori – destylatu z ryżu. Trunek ma przyjemny aromat fiołków, róży, cynamonu i muszkatu. W ustach też dużo muszkatu, lekkie, orzeźwiające, przypomina wino. Nieco zbyt mdłe. Moc – 25%. Nazwa znaczy mniej więcej – Diabelska żona. Producentem jest firma Iwakawa, która destyluje shochu od 1870 roku.

Kojiya Dembei

wyjątkowa japońska shochu ze słodowanego jęczmienia. Produkowana w destylarni Oimatsusyuzou, która należy do grupy Nobori, wielkiego producenta sake. Leżakowana w beczkach, ma waniliowo-kukurydziany aromat. W ustach – przede wszystkim lakier i drożdże. Wytrawne i mocne, przyjemny finisz pozostawia smak przefermentowanego zboża i skórek deserowych winogron. Moc –  40%.

Daruma

japońskie shochu jednokrotnie destylowane ze słodkich ziemniaków odmiany beniazuma oraz słodowanego czarnego ryżu lub – w innej wersji – z mieszanki niesłodowanego i słodowanego jęczmienia. Jest to odmiana shochu otsu-rui, bardzo aromatycznego, wykonywanego według technologii znanej już w XIV wieku, destylowanego w kotłach. W wersji beniazuma: aromat paleniska, ziemniaków pieczonych w ognisku, w smaku dużo dymu, zwęglona skórka ziemniaka.

Ruang Khao

wódka z melasy destylowana przez kilka gorzelni w Tajlandii, marka należy do Thai Beverage Public Co., największego w Tajlandii producenta alkoholi. Oferowana w czterech wersjach: żółta (28%), zielona (30%), różowa (35%) i błękitna (40%). Smak słodki i przefermentowany.

Sobagura

alkohol destylowany z gryki oraz jęczmienia odmiany Koji. Nazwa znaczy tyle, co „Gryczany Spichlerz”. 67% nastawu fermentacyjnego stanowi gryka, a po destylacji alkohol jest starzony przez trzy lata i żałować można tylko, że jest rozwadniany przez producenta do mocy 25%. Smak przyjemny, lekko egzotyczny, ale też słodowy, tylko za lekkie. Producentem jest duża japońska destylarnia Satsuma Shuzo.

Czytaj więcej

Awamori

„Południowy Wiatr”, jednokrotnie destylowany alkohol, którego tradycje wywodzą się z Okinawy. Zwykle robione z ryżu sprowadzanego z Tajlandii, moc: 25-30%, choć bywa też 43%. Awamori jest destylowane z ryżu, który jeszcze nie zakiełkował. Ryż jest fermentowany w tradycyjny, powolny sposób, z udziałem drożdży koji. Poza Tajlandią, popularne w: Chinach, Korei, na Tajwanie i w Indonezji, a także oczywiście w Japonii, na wyspie Okinawa, gdzie do II wojny światowej działało aż 47 producentów awamori. Obecnie najbardziej znany producent, to firma Ryuku, należąca do grupy Satsuma. Awamori poddaje się procesowi starzenia, a te najlepsze leżakują 20-25 lat, zaś minimalny okres starzenia, to trzy lata. Niegdyś Awamori zakopywano w ziemi nawet na sto lat, niczym polską starkę. Dziś trudno jednak trafić w rozsądnej cenie na Awamori starsze niż 10 lat, a leżakowanie odbywa się zwykle w kamionkach. Smak delikatny, ryżany, przypominający sake, tylko alkohol jest mocniejszy.  Najlepiej smakuje podgrzane, choć podobno w Japonii coraz częściej podawane jest z kostkami lodu. Inne marki poza Ryuku to m.in.: Kumesen, Zanpa czy Tenryuzo.

Czytaj więcej

Hakugei

japońska shōchū Hakugei (nazwę można tłumaczyć jako Biały Waleń). Starzony produkt jednokrotnej, niskociśnieniowej destylacji ryżu i ryżu koji (ugotowany na parze i wymieszany z pleśniakiem koji ryż poddany fermentacji – podobnie jak w przypadku sake). Moc – zaledwie 25%, podawana głównie do dań kuchni japońskiej, jak sushi. W smaku jak mocniejsze sake. Producentem jest firma Satsuma Shuzo z Kagoshima.

Czytaj więcej

Kinmen Kaoliang Liqueur (KKL)

tajwańska destylarnia, założona w 1952 roku na wyspie Kinmen jako firma państwowa. Do 1956 roku nosiła nazwę Jioulong River Distillery Kaoliang, w 2000 roku została sprywatyzowana jako spółka publiczna. Specjalizują się w mocnych regionalnych destylatach z sorgo, zwanych Kinmen Kaoliang (金門高粱酒). Na miejscu odbywa się fermentacja, a następnie dwukrotna destylacja (przed drugą destylacją dla większej intensywności smaku ponownie dodaje się trochę przefermentowanego sorgo). Alkohol oferowany jest w wielu wersjach – podstawowych 38% i 58% oraz ekskluzywnych, sprzedawanych w karafkach, poddawanych procesom starzenia. Destylarnia jest otwarta dla zwiedzających, działa też przy niej muzeum poświęcone tradycji produkcji Kinmen Kaoliang.

Czytaj więcej

Chum-Churum

(처음처럼) to odmiana lekkiego soju, produkowanego w Korei Południowej przez firmę Lotte Liquor. Trunek ma zaledwie 19,5% i niemal neutralny smak – zbożowy, delikatnie słodki. Bardzo popularny w Korei, znany także w Europie, można go dostać w niektórych koreańskich restauracjach (jednym z importerów jest czeska firma Shin).

Czytaj więcej

Soju

tradycyjny koreański alkohol destylowany najczęściej z ryżu, ale coraz częściej też z: ziemniaków, pszenicy, jęczmienia zwyczajnego, batatów lub tapioki. Soju ma od 19,5 do 45%. Bezbarwne, w smaku podobne do posłodzonej wódki (te słabsze do rozwodnionej wódki), zapach także wódczany. Najlepiej pić schłodzone. Słowo soju znaczy mniej więcej tyle, co u nas przepalanka – palony alkohol, odpowiedniki w innych krajach azjatyckich to: shaojiu w Chinch i shōchū w Japonii.  W Korei wytwarzana od XIII wieku. Popularny koreański drink to somaek – soju zmieszane z piwem.

Czytaj więcej