przez lata znana jako Knockdhu, destylarnia whisky z Knock w Banffshire, region Highland, założona w 1893 roku przez Johna Morrisona. Pod koniec XIX wieku była jedną z najnowocześniejszych destylarni w Szkocji. Początkowo produkowali alkohole głównie dla potrzeb blendów Johna Haiga, wykorzystując do tego parę alembików. W 1930 roku destylarnię przejęła grupa Scottisch Malt Distillers. Zamknięta na kilka lat w 1931 roku, potem w latach II wojny i wkrótce po niej, wznowiła pracę w 1947 roku, wówczas już jako własność United Distillers. Ponownie zamknięta w 1983 roku. W 1988 roku nowym właścicielem stała się Inver House Distillers Limited. Destylację wznowiono w 1989 roku. W 1993 roku wprowadzono markę anCnoc w miejsce Knockdhu, gdyż często była mylona z Knockando. Od 2001 roku w grupie Pacific Spirits, która przejęła aktywa Inver House, od 2005 po kolejnych zmianach kapitałowych na rynku alkoholi jest w grupie Beverage Holdings z Tajlandii. Większość produkowanych tu whisky ma słodki, ziarnisto-owocowo-kwiatowy charakter, ale są też pozycje bardziej dymne, do których wykorzystywany jest natorfowany słód. Wykorzystywane są głównie beczki po bourbonie i sherry oloroso. W styczniu 2010 roku dwa magazyny zostały uszkodzone przez silne opady śniegu, jeden został odbudowany w 2011 roku. Dostępne wersje to: 12-, 14-, 16-, 18-, 22-, 30- i 35-letnie whisky, często w wersjach rocznikowych (np.: 1975, 1990, 1991, 1993, 1996 czy 1999). Najbardziej klasyczna anCnoc 12 YO starzona jest w beczkach po bourbonie, ma bardzo słodowy aromat, ze słodką nutą kukurydzy w ustach. AnCnoc 18YO dojrzewał najpierw w drugi raz napełnionych beczkach po bourbonie, potem 1/3 destylatów na dwa lata trafiła do beczek po oloroso, 2/3 pozostało w beczkach po bourbonie. Aromat delikatny: gruszki, wiśnie, truskawki, bakalie, kukurydza, politura, cytrusy, w ustach: pieczone owoce i zioła, dużo jabłek, skórek pomarańczy i moreli, wrzos, a finisz zdominowany przez kandyzowane skórki pomarańczy, tartę pomarańczową, też trochę brzoskwini. W kwietniu 2014 roku Knockdhu Distillery wprowadziło trzy nowe limitowane edycje whisky anCnoc z torfowanego słodu – Peaty Collection. Wszystkie dojrzewały w beczkach po bourbonie i mają 46%. Są to następujące whisky: Tushkar (natorfowanie: 15 PPM), Flaughter (14,8 PPM) i Rutter (11 PPM). We wrześniu 2014 roku portfolio poszerzono o whisky Cutter. Jest to najbardziej torfowa edycja anCnoc, ma wskaźnik torfowości 20,5 PPM. Tak jak poprzednie w tej serii ma 46%, dojrzewała w beczkach po bourbonie, adresowana jest do miłośników bardzo torfowych smaków. W 2016 roku wyszła edycja Barrow – dojrzewająca w beczkach po bourbonie, łącząca nuty owocowo-słodkie z warstwami dymu z torfu. Inne edycje to m.in.: Black Hill Reserve (beczki po bourbonie) czy seria Peter Arkle (beczki po bourbonie i sherry, ze specjalnie projektowanymi etykietami przez Petersa Arkle) lub linia torfowa Peaty Collection.
Nazwa anCnoc po gealicku oznacza wzgórze, jest to nazwa whisky, sama destylarnia wciąż nazywa się Knockdhu. Korzystają z pięciu górskich źródeł wody, wypływających z czarnego wzgórza Knock Hill nad gorzelnią, jest to miękka woda. Nadal pracuje jedynie para alembików, roczne możliwości produkcyjne to ok. 1,9 mln l. Alembik ma płaski kocioł na dole, zwany naleśnikiem, i dużą wąską szyję u góry. W Konckdhu zaprzestano słodowania pod koniec lat 50. XX wieku, pozostał jednak charakterystyczny pagodowy dach słodowni. Mają magazyny klepiskowe i stelarzowe na 7000 beczek. Nie ma centrum dla odwiedzających.
