Jadąc przez wieś Rykały, którą przecina rzeczka Rykalanka, trudno nie zauważyć skarbów osady, gdyż asfaltowa droga kończy się u bram neogotyckiego dworu z początku XIX wieku, otoczonego parkiem, na terenie którego znajduje się zabudowa folwarczna, a tuż przed okazałą bramą do dworu stoi gorzelnia, zachowana w zaskakująco przyzwoitym stanie. Osada datuje swoje powstanie na wiek XV, ale zabudowania folwarczne powstały w XIX wieku (jak podają źródła, w 1827 we wsi mieszkało 241 mieszkańców w 28 domach). Pierwszymi właścicielami majątku byli Józef i Franciszka z Rudzkich, z małżeństwa Okęckich, którzy w 1820 roku sprzedali dobra Kacprowi Pruskiemu za kwotę 200 tys. zł. Ten po trzech latach wydzierżawił Hiacyntowi Śliwińskiemu, a potem Franciszkowi Tąkielowi, przyszłemu właścicielowi, gdyż w 1840 roku kupił włości za kwotę 28620 rubli i 50 kopiejek w srebrze. Posiadłość miała powierzchnię 48 włók, a obejmowała: dwór, dwa młyny, gorzelnię, sady, dwa stawy, dwie sadzawki rybne, lamus z piwnicą na okowitę i czworaki dla służby. W kolejnych latach wybudowano jeszcze: dom dla oficjalistów, dom galowego oraz dom dla owczarzy, dom dla młynarzy, kuźnię oraz karczmę przy drodze prowadzącej do dworu. Po śmierci Franciszka Tąkiela spadkobiercą został bratanek zmarłego, Władysław Piotr Tąkiel, który zmarł w 1911 roku, ustanawiając spadkobiercą swojego syna Stefana, który był ostatnim właścicielem, za jego czasów folwark Rykały obejmował 551 ha.
Po II wojnie światowej majątek został znacjonalizowany, dobra przejął PGR. Natomiast pałac przeznaczono na szkołę podstawową, która obecnie też się tu znajduje. W 1989 roku dwór poddano renowacji. Gorzelnia (wpisana do rejestru zabytków, jak również pałac i zabudowania folwarczne) czeka na nowego właściciela, który przywróciłby ją do życia.
Zdjęcia obrazują obecny stan obiektów
