Ładna stara gorzelnia w Wijewie, z wysokim kominem, od dwóch lat stoi zamknięta bo sprzedaż spirytusu przestała się opłacać. Mają dwie kadzie fermentacyjne. Opalana węglem, piec jest przedwojenny. Kolumna odpędowa ma ok. 15 m. Robili dziennie dziesięć zacierów, 4000 l spirytusu 92-93%. – Produkowaliśmy elegancki spirytus. Jak ceny pójdą w górę to wznowię działalność – mówi pan Paweł Derdziak, właściciel. Przejął gorzelnię 15 lat temu od AMR. Przerabiał żyto i kukurydzę dla Polmosu Leszno, Poznania, Oborników, Zielonej Góry. Pracowali na dwie zmiany po cztery osoby. Pan Derdziak ma 40 ha własnych upraw, ale zboże głównie skupował od okolicznych rolników.
Przed wojną gorzelnia była częścią majątku dworskiego. Dwór zachował się, jest odnowiony, działa tu urząd gminy, są też dawne stajnie i czworaki. Kiedyś PGR przerabiał tu jabłka na spirytus bo były wokół sady.
Dwór zbudowano w stylu eklektycznym w końcu XIX wieku. Otacza go park z końca XIX wieku o powierzchni 2,05 ha, w którym rośnie buk pospolity o obwodzie 305 cm, 18 metrowy wiąz szypułkowy, trzy dęby szypułkowe o wysokości ponad 20 m oraz lipy. Jest tu również staw.
Pierwsza wzmianka o Wijewie pochodzi z 1379 roku, od XVIII wieku wieś należała do dóbr rydzyńskich, po I wojnie światowej przyznano ją Niemcom, ale na wniosek mieszkańców i niemieckiego właściciela Dębowej Łęki, którą przyznano Polsce, wymieniono w 1920 roku Wijewo i cztery okoliczne wsie za Dębową Łękę. Obecnie leży w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, dotrzeć tu można drogą wojewódzką nr 305.
