Pierwsza gorzelnia powstała tu w XVIII wieku. Jak wynika z rozliczenia płac z 1728 roku, gorzelany zarabiał 11 reichstalarów, dla porównania piwowar 14, starszy pachołek 14, kucharz dworski 20, myśliwy 16, proboszcz 21. Kolejna gorzelnia została wybudowana w XIX wieku, a na początku XX wybudowano trzecią. Ta z XIX wieku mieści się obecnie przy ulicy Waryńskiego – w samym centrum miasta, na rogu z ulicą Henryka Pobożnego. Przerabiała 2 mln l, głównie zboże, w mniejszym stopniu ziemniaki. Destylarnia przy ulicy Waryńskiego przestała funkcjonować w czerwcu 2000 roku, choć inne źródła podają rok 2002. Maszyny zostały wyprzedane, między innymi aparat dwukolumnowy. Budynek trzykondygnacyjny z solidnym podpiwniczeniem jest zwarty i wysoki, wykonany z cegły wapienno-piaskowej, zapewne z pobliskiej cegielni założonej przez Jozefa Rothera. Prosty, wysoki komin dopełnia całości. Obecnie jest zabezpieczona przez popadnięciem w ruinę.
W latach 1884-1945 Sława była w administracji hrabiego von Haugwitz. W 1886 roku nastąpiła eksplozja parnika do gotowania ziemniaków, w wyniku czego śmierć poniósł pracownik gorzelni – Fechner. Wybuch znacznie uszkodził budynek. W latach 90. XIX wieku do Sławy przybył przedsiębiorca Josef Rother, ale też z racji wykształcenia gorzelany i kupiec. Kupił od wdowy i spadkobierczyni firmy Heinricha Lange Hotel zur Krone przy Rynku, czy gorzelnię również, tego nie wiadomo. Bardzo prawdopodobne, że tak, choć mógł ją równie dobrze dzierżawić. Interes kwitł, zapotrzebowanie rosło a moce przerobowe i miejsce w piwnicy nie, dlatego też w 1907 roku założył z kilkoma chłopami spółdzielnię-gorzelnię, zwaną Schäferberg. Odnowił budynek na co przeznaczył 60 tys. marek. Produkowano tu likiery, pszenną wódkę pod nazwą „Schlawaer Seewasser” [sławska woda morska]. W kolejnych latach wybudował drugą gorzelnię, spółdzielnię mleczarską, cegielnię, rolniczą wytwórnię spirytusu Landwirtschaftliche Spritfabrik Rother & Co. Josef Rother umarł w 1935 roku. Można przypuszczać, że wszystkie gorzelnie do wybuchu wojny nadal działały w formie spółdzielni.
26 czerwca 1945 gorzelnia została uruchomiona przez Mariana Misia. Druga przy ulicy Waryńskiego pod nazwą Gorzelnia Przemysłowa Państwowego Monopolu Spirytusowego ruszyła w maju 1945 roku. Kierownikiem został Józef Kowarsh. W 1966 roku Sława wraz z jedenastoma gospodarstwami (m.in.: Stare Strącze I i II, Przybyszów, Łupice, Krzydłowiczki, w sumie sześć gorzelni i dwie płatkarnie) utworzyła Państwowe Gospodarstwo Rolne Wieloobiektowe z siedzibą w Starym Strączu.
Miasto Sława leży w województwie lubuskim, powiecie wschowskim nad Jeziorem Sławskim.
