Założycielem gorzelni i fabryki likierów był Hermann Reiß, który po ślubie w 1885 roku z Babette Hanauer przeniósł się do Würzburga. To właśnie tam wraz ze swym teściem założyli fabrykę parową wraz z gorzelnią Weinbrennerei und Likörfabrik M. Hanauer & Sohn. Mieściła się przy Resenstraße 4/6 w dzielnicy Heidingsfeld, tuż przy torach kolejowych. Mieli sześć alembików szarentejskiego typu oraz piwnice z leżakującymi w beczkach destylatami. Produkowano tu głównie destylaty owocowe (m.in. cenioną kirschwasser, czyli destylat z wiśni), śliwowicę, destylaty z wytłoczyn winogron. Rozlewano także importowane z Francji koniaki, mieli filię w Châteauneuf-sur-Charente. Butelkowano Cognac Hanauer. Importowali też rum i arrack
Hermann Reiß urodził się 10 lutego 1860 roku, dorastał w miejscowości Gemeinde Hainstadt w północnej Badenii-Wirtembergii. Jego rodzicami byli Pinchas i Hanna Reiß. Zmarł 21 maja 1937 roku. Piastował wiele funkcji, był członkiem Izby Handlowej (IHK Würzburg-Schweinfurt), sędzią handlowym, wiceprezesem Stowarzyszenia Niemieckich Destylarni Wina oraz wielu organizacji non-profit. Od 1902 roku członek Zarządu Gminy Żydowskiej w Würzburgu.
W 1908 roku przeszedł na emeryturę, a firmę przejął jego syn, Julius Reiß, którą zarządzał do 1938 roku. W maju 1938 roku wraz ze swoim bratem Alfredem zostali aresztowani i osadzeni w obozie w Dachau. W sierpniu 1939 roku udało mu się wyjechać do Anglii, a potem wyemigrować do USA.
W swoich zbiorach mam stary dokument, wystawiony w grudniu 1920 roku, to jedna z nielicznych pamiątek jakie przetrwały po destylarni M. Hanauer & Sohn z Würzburga. Po samej fabryce nic nie pozostało.
