bardzo popularna w Serbii, Czarnogórze, Bośni, ale też w Chorwacji i Macedonii rakija z różnych odmian winogron. Ostra w smaku, najczęściej przezroczysta, jednokrotnie destylowana z dodatkiem drożdży, rzadko przechowywana w dębowych beczkach, zwykle krótko leżakująca w szklanych butlach lub w metalowych cysternach. Moc – na ogół 40-45%. Najczęściej sprzedawana w formie samogonu, w krajach byłej Jugosławii niemal każda restauracja serwuje własne rakije, można je kupić przy drodze, na bazarach itd. jako najtańszy na Bałkanach alkohol. Są też butelkowane przez wielkich producentów jak: serbskie Simex, Prokupac lub Rubin, czarnogórski Prvijenac czy chorwacki Badel. Te też są ostre, cierpkie w smaku, ale mają przyjemny zapach winogron. Wyśmienita, złotego koloru, jest lozova rakija produkowana przez macedońską firmę Tikves – ta jednak przechowywana jest w dębinie. Przyznam, że to moja ulubiona loza. Wysokiej klasy jest też czarnogórska Loza Prvijenac 13 Juli, świetna jest chorwacka Rossi z winogron muskatowych. Lozova rakija doskonale nadaje się do dalszej produkcji nalewek miodowych (medovača) lub ziołowych (travarica).
