„Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych” stanowi wydanie rozporządzenia PE i Rady UE o numerze 2019/787.
Rozporządzenie ujęte jest w niewielką, poręczną książeczkę. Taką, którą łatwo można mieć przy sobie by do niej, w razie potrzeby, zajrzeć. I tu pojawia się pytanie, kto właściwie miałby do niej zaglądać, komu może się przydać? Z pewnością będzie pomocna dla funkcjonariuszy rozmaitych urzędów i służb mających do czynienia z alkoholem. Nieocenioną pomocą będzie też niewątpliwie dla wszystkich osób działających na rynku napojów spirytusowych. Dostarcza bowiem producentom, importerom, eksporterom i sprzedawcom tychże napojów, wszelakich niezbędnych informacji na zasadnicze dla nich tematy. Czy w ogóle ich produkt można wprowadzać do sprzedaży jako napój spirytusowy? Czy nazwa takiego produktu jest prawnie dopuszczalna, czy jest poprawnie oznaczona geograficznie, czy dany alkohol jest prawidłowo opisany itp.? Publikacja będzie też jednak wartościowym źródłem wiedzy dla konsumenta napojów spirytusowych, który chciałby być konsumentem świadomym i mieć zdolność oceny tego, co powinien otrzymać, nabywając alkohol określony daną nazwą. Tu szczególnie cenny będzie Załącznik I (Kategorie Napojów Spirytusowych).
I tak, na przykład, kupując na terenie UE rum, możemy dowiedzieć się, jaki minimalny procent alkoholu musi mieć ten trunek, czy może być barwiony, a jeśli tak to w jaki sposób, czy można go aromatyzować, jak powinien być produkowany by zasłużyć na miano rumu, jakie są jego rodzaje itd. Takichże rzeczy dowiemy się też o ginach, whisky, likierach i kilkudziesięciu innych napojach spirytusowych. Wiedza ta pozwolić może nie tylko na uniknięcie oszukania przez nieuczciwego sprzedawcę, ale także na pogłębienie własnej wiedzy o alkoholach, ich charakterystyce i sposobach produkcji.
