W dolinie rzeczki Mogilanki, 18 km na południowy-zachód od Grójca, 12 km od Białej Rawskiej, leży nieduża wieś, która kiedyś zwała się Wilków, a obecnie mamy Wilków Pierwszy i Wilków Drugi. Założona w XIII wieku, stanowiła własność książąt mazowieckich. Osadę zdobi mały kościółek z końca XVI wieku, zbudowany z drewna modrzewiowego, w którego wnętrzu znajduje się zabytkowy obraz Ukrzyżowania z XVII wieku, obok drewniana dzwonnica z pierwszej połowy XIX wieku. Nieopodal, na miejscowym cmentarzu spoczywa Jakub Kubicki, w klasycystycznym nagrobku z pomnikiem w kształcie doryckiej kolumny przykrytej abakusem, a ponad nim ozdobiona girlandą urna. Był to architekt, który jest autorem m.in. Arkad Kubickiego przy Zamku Królewskim w Warszawie, Belwederu, Świątyni Sybilli, Nowej Kordegardy, mieszczących się w Łazienkach Królewskich w Warszawie, Ratusza w Płocku, Bramy Egipskiej zamku w Tarnopolu czy warszawskich rogatek miejskich: mokotowskie, grochowskie, marymonckie, wolskie, jerozolimskie, golędzinowskie, powązkowskie i belwederskie. Na pomniku umieszczono napis: „Jakubowi Kubickiemu, Intendentowi Jeneralnemu Budowli Korony zmarłemu d: 13 czerwca 1833 w 75 roku życia”. Od 1832 roku Jakub Kubicki był właścicielem majątku Wilków, w którym zmarł rok później.
Kto był kolejnym właścicielem, nie udało mi się ustalić, więc jest duża luka, bo aż do 1899-1901, kiedy to Grobiccy wybudowali dwór (projekt Józefa Hassa), następnie dobra (473 ha) w 1930 roku przeszły na własność Ludwika Zakrzewskiego. W 1945 roku w wyniku zmian ustrojowych, nowe władze rozparcelowały majątek – 5 ha przekazano na cele publiczne, miała tam powstać szkoła powszechna, wybudowana dopiero w latach 90., natomiast nieliczny inwentarz żywy (8 koni i 7 źrebaków) 1 kwietnia 1945 roku decyzją Komisji Rozdziału Inwentarza Żywego i Komitetu Folwarcznego, rozdzielono wśród byłych robotników folwarku (na podstawie publikacji Zdzisława Szeląga „Wilków” w „Słowniku Wiedzy o Grójeckiem” zeszyt VIII).
Do Wilkowa sprowadziła mnie jednak informacja o gorzelni, która zapewne wchodziła w skład kompleksu folwarcznego, a mieści się tuż przy szosie w kierunku Białej Rawskiej. Wysoki komin góruje nad okolicą. Zdołałem jedynie ustalić, że po II wojnie światowej stała się własnością GS-u i produkowała spirytus z ziemniaków i zboża, którego głównym odbiorcą był Polmos Józefów. Potem sprzedana, kupił prywatny właściciel, krótko funkcjonowała, gdyż pod koniec lat 90. została zamknięta. W niebo strzela wysoki ceglany komin, obok jest odnowiony pobielony budynek, zachował się także dawny dom wagi i fragmenty magazynów zbożowych.
