Ekspertami od whisky i whiskey są już nie tylko Szkoci i Irlandczycy, ale także Szwedzi. I to nie tylko, jak Örjan Westerlund, jako recenzenci trunku, ale też jako producenci, czego dowodem są coraz liczniejsze nagrody i uznanie jakim cieszy się szwedzka whisky z destylarni Mackmyra. I bardzo dobrze, bo tak samo jak Mackmyra jest niepodobna do żadnej szkockiej whisky, tak i książka Örjana Westerlunda jest wyjątkowa. Przede wszystkim autor w ogóle nie zajmuje się ocenianiem i opisywaniem marek whisky, pomijając kończące książkę jego Top 10 najlepszych whisky świata (nie ma wśród nich Mackmyry). Podtytuł polskiego wydania wprowadza zatem w błąd, zwłaszcza, że wbrew tradycji Westerlund nie opisuje też producentów. Skupia się na historii, różnicach w procesie produkcji, ciekawostkach regionalnych, które odróżniają whisky japońską od szkockiej i whiskey amerykańską od irlandzkiej. Nie pisze jak smakują poszczególne whisky, ale dlaczego możemy odkryć w kieliszku takie bogactwo smaków i aromatów. Znajduje ciekawostki, które umknęły autorytetom w dziedzinie whisky, takim autorom jak: Dave Broom, Dominic Roskrow, Helen Arthur, Charles MacLean, David Wishart czy Jim Murray, autor corocznej edycji „Whisky Bible”. Książki tych ekspertów drukowane są na całym świecie, ale w większości skrojone są podług podobnego klucza – ocen z degustacji. Westerlund patrzy na whisky bardziej z punktu widzenia ciepłego domowego zacisza niż zawodów o najlepszą whisky roku. Nie jest to na pewno najlepsza książka o whisky, raczej swego rodzaju uzupełnienie dostępnych gdzie indziej informacji. Czyta się ją jednak z przyjemnością, autor potrafi opowiadać, zna temat i wystrzega się powtarzania tego wszystkiego, co napisano setki razy.
