w latach PRL jedna z bardziej popularnych wódek, oferowana w kilku wersjach, eksportowych i krajowych, o mocy 50 i 40%. Produkt ogólnopolmosowy, produkowany m.in. w Poznaniu. Nie cieszyła się zbyt dobrą opinią i pewnie dlatego zaniechano jej produkcji. Ciekawostką jest jednak, że Baltic Vodka jest produkowana na Łotwie oraz… w Serbii przez firmę Takovo „po licencji Polmos Polska”, jak można przeczytać na etykiecie (2013 rok). Nie mam pojęcia jaki dziś Polmos udziela Serbom licencji na wódkę Baltic (jako ostatni produkował ją Polmos Siedlce), ale dzięki wizycie w Belgradzie mogłem sobie przypomnieć dawny smak (o ile ma on coś wspólnego ze smakiem sprzed lat). To wódka wcale nie najgorsza, wyraźnie słodka, prawdopodobnie robiona przynajmniej częściowo z melasy, choć początkowo robiono ją wyłącznie z ziemniaków. W latach 80. XX wieku Polacy zainstalowali w zakładach Takovo w mieście Gornij Milanovac aparat pdpędowy do produkcji spirytusu ziemniaczanego, właśnie na potrzeby produkcji wódki Baltic, bardzo cenionej w dawnej Jugosławii. Obecnie wódka Baltic z Takova ma moc 40% i bardzo cukrowy aromat. W latach PRL producentom brakowało konsekwencji przy recepturze tej wódki, na ogół Baltic była destylowana z żyta, ale przez pewien czas robiono ją także (z inną etykietą) z ziemniaków. Natomiast w 2015 roku Polmos Siedlce przywrócił Polakom wódke Baltic, tyle że według zupełnie nowej receptury. Obecnie jest destylowana z ziemniaka. Cudowny aromat ogniska i pieczonych ziemniaków. Wyrazista, ale w starym stylu. W ustach dość szorstka, finisz jednak jest słodki, kremowy, pozostaje w ustach lekki posmak purée czy wręcz batatów.
