Derek Sandhaus „Baijiu. The Essential Guide to Chinesse Spirits”

Derek Sandhaus robi własne baijiu Ming River, to pasjonata, który świetnie potrafi opowiadać o chińskich alkoholach. No i książkę też dobrze się czyta. Jest ponad 10 tysięcy destylarni w Chinach, które rocznie produkują ok. 20 miliardów litrów baijiu, tj. dwa razy więcej, niż produkuje się na całym świecie wódki. Ten największy alkohol świata poza Chinami wciąż jest jednak mało znany, a szkoda, bo oferuje niezwykle ciekawe aromaty i smaki, które wynikają m.in. z nietypowej metody fermentacji z dodatkiem zaczynu zwanego qu, są to drożdże, bakterie i inne mikroorganizmy, które są w stanie rozbić skrobię na cukry proste. Poza historią i technikami produkcji w książce przedstawiono też najważniejsze marki baijiu oraz sposoby podawania i rytuały. Chińczycy lubią toasty, kończone głośnym Ganbei! Wypijają naraz z małego kieliszka lub czarki. Baijiu często jest infuzjowane – jagodami goji, żeń-szeniem, lokalnymi ziołami, owocami (śliwki, jagody itd.), ale też fragmentami lub całymi zwierzętami, to przede wszystkim węże i jaszczurki, poroże jeleni, nawet zwierzęce genitalia. W prezencie daje się tylko drogie, wysokiej klasy baijiu, dać tanie to duży afront. Kiedy książę Gong Lu sprezentował królowi Xuan Chu kiepski trunek, doprowadziło to do wojny, która niemal zniszczyła państwo Zhao. Dalej Derek opisuje różne marki baijiu i ich producentów. Na końcu jest rozdział poświęcony huangjiu, czyli najstarszemu trunkowi Chin, winu ryżowemu, które w smaku jeśli jest wytrawne przypomina nieco sherry fino. Pozycja obowiązkowa w domowej biblioteczce.

Viking/Penguin Books, Melbourne 2014, s. 196, ISBN 978-0-14-380013-2