Cordial Médoc został opracowany w 1878 roku przez Maison Roullet-Fransac, firmę zajmującą się koniakiem i likierami. Pomysł był prosty, ale ambitny: stworzyć napój, który łączyłby w sobie moc destylatu winnego z regionu Médoc i słodycz oraz aromaty owocowo-ziołowe, tak aby powstał trunek harmonijny, aksamitny, a przy tym elegancki. To klasyczny przykład francuskiego likieru z belle époque: elegancki, stworzony do celebracji i powolnej degustacji. Przez dekady był uznawany za jeden z najbardziej eleganckich digestifów, ceniony w Europie i w Stanach Zjednoczonych. Dziś jest niemal zapomniany,
Jeszcze w pierwszej połowie XX wieku Cordial Médoc był eksportowany do wielu krajów i cieszył się dużą renomą, stając się synonimem francuskiego stylu życia. Był też w wielu miejscach podrabiany, jak wiele ówczesnych sławnych likierów, np. przez Jana Bechera w Karlovych Varach, twórcę słynnej Becherovki. Trunek powstaje na bazie: destylatów winnych z winogron regionu Médoc, wyciągów z owoców i ziół, z dodatkiem cukru i przypraw. Efekt to likier o ciemnej, mahoniowej barwie, złożonym aromacie – łączącym nuty rodzynek, suszonych owoców, delikatnej czekolady i przypraw korzennych. Zawartość alkoholu wynosiła od 30 do 40%.
Cordial Médoc był podawany po posiłkach, aby wspomóc trawienie. Najczęściej serwowano go czystego, w małych kieliszkach do likieru lub z kostką lodu, czasem jako składnik koktajli, zwłaszcza w latach 20. i 30. XX wieku, kiedy francuskie likiery cieszyły się ogromną popularnością w barach Paryża, Londynu i Nowego Jorku.
Cordial Médoc wciąż jest produkowany na niewielką skalę, według oryginalnej receptury z 1878 roku, przez firmę G. A. Jourde, z siedzibą w regionie Bordeaux. Zachowana została oryginalna rodzinna receptura – likier powstaje z co najmniej 15 różnych owoców, przypraw i ziół, macerowanych w leżakowanym destylacie winnym. Butelkowany obecnie z mocą 38%.
