We wsi Głuszyno w województwie pomorskim stoi dawna gorzelnia, wybudowana jeszcze wczasach niemieckich jako Brennerei Groß Gluschen. Powstała na przełomie XIX i XX wieku, po II wojnie znacjonalizowana, była częścią PGR Potęgowo. Zamknięta w 1995 roku. Niszczeje nie zabezpieczona, pozostał stary piec, kadzie fermentacyjne, kadź zacierna, wszystko przerdzewiałe. Do gorzelni przylega dawne mieszkanie gorzelanego.
Wieś Głuszyno powstała w XIV wieku. Od 1482 roku był własnością rodziny Rexin. W 1682 r. nowym właścicielem miejscowości został brandenburski generał i minister wojny Joachim Ernst von Grumbkow. Jednym z najważniejszych właścicieli był pruski minister stanu Philipp Otto von Grumbkow. W 1706 roku dołączyła do nich rodzina Somnitzów, późniejszymi właścicielami byli pruski generał porucznik Georg Dietrich von Puttkamer, Kamekowie i Pirchowie. W owym czasie poza dworem były tu m.in. kuźnia, tartak, młyn wodny i wiejska szkoła. W 1854 roku majątek kupił Ferdynand Neitzke. W 1926 roku przebudowano pałac w stylu neoklasycystycznym, otoczony parkiem, który przetrwał do dziś. W 1931 roku ostatnim niemieckim właścicielem dworu został Erich von Rieck-Eggebert, zaś gorzelnią zarządzał Harry Pollnau od 1928 roku. Na starej widokówce z początku XX wieku można zobaczyć budynek gorzelni Brennerei Groß Gluschen, jest też w starym rejestrze producentów alkoholu w Prusach. 9 marca 1945 roku majątek został zajęty przez Armię Czerwoną, a wkrótce znalazł się pod polską administracją. Niemieckie rodziny wysiedlono, dwór i gorzelnię przejęło PGR.
