Gerland to kooperatywa winiarzy z Gaskonii, która powstała w 1999 roku, zrzesza 250 wytwórców, którzy mają 2500 ha winnic – szczepy: baco, ugni blanc i folle blanche. Produkują rocznie 375 tys. hl wina, mają także własną destylarnię w Panjas, gdzie dysponują mocą czterech potężnych alembików, które produkują armaniaki. Roczna produkcja destylarni to 18 tys. hl czystego spirytusu. Kooperatywa ma też trzy magazyny pełne beczek, a w nich także destylaty znacznie starsze niż data jej powstania – z lat 50. i 60. XX wieku, co pozwala zestawiać całkiem ciekawe trunki. Zatrudniają ok. 140 osób. Większość armaniaków butelkują jako blendy, choć są także specjalne edycje Vintage, np. z 1954 roku. Produkują likiery owocowe na bazie armaniaków, tradycyjny dla regionu winogronowy Floc de Gascogne oraz, rzecz jasna, wina, jak i przetwory owocowe.
Usiadłem do degustacji trzech owocowych likierów na bazie armaniaku. Owoce zalano armaniakiem i pozostawiono je tam, by cieszyły oczy konsumenta, a jednocześnie wyciągnęły z owocu, ile się da aromatów. Wszystkie mają po 16%.
Pruneau a l’Armagnac – delikatny, naturalny aromat śliwki. W smaku czuć dobry destylat, śliwkę, ale też bardzo dużo cukru. To przyjemny likier, ale do deserów. Bardzo słodki.
3.5/5
Griottes a l’Armagnac – w nosie same wiśnie, w ustach też – zero pestek, tak właśnie lubię. Nieco za dużo cukru, ale dobry destylat winogronowy sprawia, że nawet ta cukrowa słodycz nabiera szlachetności. Do kawy, do ciast, ale i do kontemplacji. Świetna wiśniówka.
4/5
Framboises a l’Armagnac – aromat i smak bardzo malinowy, tu dla odmiany niemal nie czuć cukru – duża kwasowość, czuć też pestki owocu. Alkohol tu zupełnie jest schowany, bardzo zdominowany przez owoc. Pierwsza klasa.
4/5
