Przy drodze lokalnej wiodącej z Babimostu do Zbąszynka w województwie lubuskim leży dość duża wieś, Kosieczyn, wzmiankowana już w 1334 roku. Jednym z wielu zabytków jest gorzelnia, wybudowana przez ówczesnego właściciela (od 1884 roku) Adalberta von Zakrzewskiego. Była to gorzelnia parowa i stanowiła kompleks zabudowań folwarcznych wraz z browarem, cegielnią i fabryką serów.
W skład majątku wchodziły trzy miejscowości: Kosieczyn – folwark, Nowy Gościniec, Broniowo – folwark. Cały majątek obejmował 1251,84 ha, z czego 829,11 ha upraw, 25,66 ha łąk i pastwisk, 74,26 ha lasów, 10,10 ha nieużytków. Kolejnym właścicielem był Kasimir von Zakrzewski. Tuż przed wybuchem II wojny światowej włości nabył niejaki Harth. Po wojnie majątek znacjonalizowano i przekazano w użytkowanie Stacji Hodowli Roślin.
Innymi zabytkami, niewątpliwie zasługującymi na uwagę, jest kościół p.w. św. Szymona i Judy Tadeusza z XIV wieku. Jest to najstarszy drewniany kościół w Polsce. Ostatnie badania dendrochronologiczne wykazały, że najstarsza belka w nawie kościoła pochodzi z 1345 roku. Wpisany do rejestru zabytków pod nr rej.: 262 z 6.04.1961. Fundatorami byli jedni z pierwszych właścicieli wsi – Samsonowie z Nądni. Nieopodal znajduje się barokowy dwór z końca XVIII wieku, wybudowany przez rodzinę Lossowów, którzy najprawdopodobniej parali się rozbójnictwem. W pobliżu mieści się neogotycki pałac, powstały z fundacji rodziny Zakrzewskich, datowany na II połowę XIX wieku. Dwór i pałac zostały po II wojnie światowej upaństwowione. Pomieszczenia dworskie pełniły funkcję mieszkalną dla pracowników Stacji Hodowli Roślin. Obiekt dzięki licznym remontom i racjonalnemu administrowaniu zachował się w stanie zadowalającym.
Stary drewniany kościół
