Gorzelnia została wybudowana w 1882 roku przez Aleksandra von Stieglera. Elewacja jest otynkowana, upiększona ceglanymi lizenami, co nadaje prostej konstrukcji smuklejszej formy, bryła sprawia wrażenie wydłużonej. Budynek posiada gzymsy podokapowe. Nieczynna od pięciu lat, ale wciąż zachowała wyposażenie. Kiedyś były dwie kolumny odpędowe, teraz jest jedna. Nie destylują, bo produkcja spirytusu się nie opłaca, zwłaszcza w tak dużym zakładzie.
Ponad sto lat temu gorzelnia wchodziła w skład majoratu, który ustanowił w 1872 roku Edvard von Stiegl. W 1881 roku posiadłość liczyła 2202 ha majątku Sobótki i 1392 ha folwarku Borowiec (tu także jest gorzelnia rolnicza, wciąż funkcjonująca, należąca do firmy AWW z Kalisza). Należy podkreślić, że to wtedy w Sobótce miejscowy ogrodnik rozpoczął eksperymenty – doświadczalne poletka z uprawą warzyw, a potem zbóż: lnu, konopi, pszenicy ozimej, grochu. Wyhodował on specjalne żyto, które było przez lata wykorzystywane do celów gorzelniczych. Bardzo dobrej jakości odmiany przeróżnych nasion zaczęto wykorzystywać nie tylko na okolicznych polach, ale również w Wielkopolsce a następnie w całym kraju.
W 1898-99 roku na polecenie Aleksandra von Stieglera wybudowano eklektyczny pałac, dwupiętrowy na planie prostokąta z wieżami. Jak podaje www.staff.amu.edu.pl: „Korpus główny nakryty stromym dachem czterospadowym. Czterokondygnacyjna, cylindryczna baszta pd.-wsch. nakryta jest hełmem cebulastym, a strzelista wieża pd.-zach. hełmem trzykondygnacyjnym. Środkowy ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem o falistym obrysie, mieści główne wejście z frontowego ganku. Na elewacjach, w bryle i we wnętrzu widoczne są formy renesansowe, barokowe i secesyjne. Budynek cechuje doskonałe wykonawstwo realizowane na podstawie dobrego projektu i staranność o wystrój wnętrza. Elewacje charakteryzuje bogaty detal architektoniczny z piaskowca. we wnętrzu pokoje rozmieszczone w układzie amfiladowym, posiadają różną stylowo dekorację. Sala balowa stwarza wrażenie dostawionej do korpusu pałacu. Ozdobiona jest marmurami i brązami oraz nakryta sklepieniem wspartym na gurtach. Zachowane sztukaterie sufitowe, boazerie i drewniane sufity. Secesyjna balustrada głównych schodów, cześć stolarki drzwiowej i witraże”.
W okresie międzywojennym majątek należał do Gerda von Stieglera, dobrami zarządzał Fryderyk Wallmann. Pałac wkomponowany jest w park z II połowy XIX wieku. W okolicy mieszczą się zabudowania folwarczne z przełomu XIX i XX wieku: gorzenia, cegielnia, mleczarnia, ujeżdżalnia, stajnia, chlewnia, powozownia, pięć dziedzińców.
Po II wojnie światowej majątek znacjonalizowano. Z uwagi na tradycję hodowlaną, powstały tu Państwowe Zakłady Hodowli Roślin, które później zmieniło nazwę na Stację Hodowli Roślin Sobótka. Firma Hodowla Roślin Sobótka Sp. z o.o. (obecny właściciel) działa tu od 1994 roku na obszarze 1156 ha.
Innym zabytkiem w okolicy jest kościół Narodzenia Marii Panny, wczesnogotycki, najprawdopodobniej z XIII wieku. Przebudowany w latach 1783-1790 nabrał cech barokowych.
Sobótka leży centralnej części Wysoczyzny Kaliskiej, w województwie wielkopolskim, powiecie ostrowskim, gminie Ostrów Wlkp. Przez wieś przebiega droga krajowa 11 (planowana S11).
