trunek robiony wyłącznie z wytłoków rosnących w Alzacji winogron odmiany gewürztraminer, zgodnie z wymaganiami apelacji o mocy 45%. Regulacje prawne dotyczące Marc d’Alsace wprowadzono w 1966 roku, jednak jest on szanowanym regionalnym trunkiem co najmniej od XVII wieku. Pod koniec XIX wieku w regionie działało aż 62 producentów trunku z winogron gewürztraminer. Winogrona zwykle są zbierane ręcznie i trafiają pod prasę zaraz po zbiorze, wymogi prawa przewidują, że na hektolitr wina zużywanych jest 40 kg owoców. Przed fermentacją wytłoki pozbawia się łodyg, nie stosuje się żadnych dodatkowych enzymów czy obcych szczepów drożdży. Przepisy mówią też, że ze 100 kg owoców można uzyskać od 4,5 do 7,5 l spirytusu. Destylacja może odbyć się najwcześniej w dwa miesiące zakończeniu zbirów winogron, nie później jednak niż 30 kwietnia następnego roku, do destylacji trzeba używać miedzianych aparatów odpędowych. Uzyskana eau-de-vie nie może mieć więcej niż 68,5% i musi dojrzewać przed zabutelkowaniem przez co najmniej trzy miesiące. Do trunku, przed zabutelkowaniem, wolno dodać do 10 g/l cukru. Dopiero po spełnieniu tych warunków można umieścić na etykiecie napis: Marc d’Alsace gewürztraminer Appellation d’Origine Contrôlée. Najbardziej znani producenci to: Bertrand, Gisselbrecht, Lehmann, G.E. Massenez i Nussbaumer.
