nazwa zwyczajowa, określająca mocną, dwukrotnie destylowaną śliwowicę (rakiję), robioną ze słodkiej odmiany śliwek, leżakowaną w dębowych beczkach. Ponieważ niemal wszystkie śliwowice są dwukrotnie destylowane, więc określenie to samo w sobie nie mówi nic o jakości trunku. Zawartość alkoholu od 45 do 65%, choć na ogół bliżej 50%. Kolor bursztynowy lub słomkowy, w smaku bardzo przyjemna – słodkawa (słodycz subtelna, owocowo-miodowa) choć jednocześnie ostra z wyraźnym posmakiem śliwek i dębiny. Najbardziej popularna w Serbii, traktowana tu jako narodowy trunek, ale z nazwą tą można spotkać się też w Czarnogórze czy Bośni. Produkowana zarówno w małych limitowanych liniach (np. Stefan Nemanja, Imperia, Stara Rakija, Zarić czy Gegula) jak i na skalę masową (Prepečenica Takovo, Simić). Do najbardziej znanych i najlepszych należą: Stara Rakija, Zlatni Tok i Stara Sokolova.
