Nietypowy kwadratowy komin to wizytówka gorzelni w Luboszu, zbudowanej tuż obok parafialnego kościoła z lat 20. XIX wieku oraz dworu. Wieś leży przy drodze krajowej 24 w województwie wielkopolskim, powiecie międzychodzkim, gminie Kwilcz. Gorzelnia została zamknięta kilkanaście lat temu, obecnie zniszczone budynki z czerwonej cegły świecą pustką i nie ma żadnych planów zagospodarowania niszczejącego zakładu.
Gorzelnia wchodzi w skład zespołu folwarcznego z II połowy XIX/XX wieku, wpisanego do rejestru zabytków nr rejestrowy: 2373/A z 29 maja 1995 roku. Kompleks tworzą: gorzelnia, stajnia i dom mieszkalny, spichlerz, trzy stodoły, cielętnik ze stelmacharnią i kuźnią oraz obora.
Obok gorzelni jest zespół dworski: modernistyczny dwór z 1915 roku (zabytek – nr rejestrowy: 2350/A z 11 kwietnia 1995), oficyna z 1895 roku (nr rej.: 2369/A z 22 maja 1995 roku), park z II połowy XIX wieku i przy kościele cmentarz rodowy Bardtów z II połowy XIX wieku (nr rej.: 2545/A z 12 czerwca 1995 roku). W parku o powierzchni 13 ha można podziwiać okazy dwustuletnich cisów, dębów i buków. Całość została wybudowana w czasie, gdy właścicielami włości Lubosz była rodzina Bardtów. Ta niemiecka rodzina nabyła majątek w XIX wieku i gospodarzyła tu do 1945 roku. Najprawdopodobniej ostatnimi właścicielami byli Johanna Mathilde Bardt z Massenbachów i jej syn Hans Jurgen Bardt.
