Należąca do Diageo destylarnia ze Speyside położona jest nieopodal zamku Ballindalloch. Zbudował ją w 1869 roku John Smith, który wcześniej pracował m.in. w destylarniach Macallan czy Glenfarclas. Nazwa pochodzi od źródła wody, wykorzystywanej do produkcji whisky – Craggan Burn. Zaopatrzona w dwie pary alembików o nietypowym kształcie – krótkich, wąskich, z dziwnie wygiętą łabędzią szyją. Roczne moce produkcyjne to ok. 2,2 mln l, ale nie są w pełni wykorzystywane. Kadź zacierna ma pojemność 6,8 tony. Destylarnia ma sześć kadzi fermentacyjnych z sosny oregońskiej, fermentacja jest szybka – trwa 60 godzin.
Cragganmore była w rękach rodziny Smith do 1923 roku. W 1901 roku została zmodernizowana i przebudowana według projekty słynnego architekta, Charlesa Doiga. W czasie pierwszej wojny światowej na krótki czas zamknięta, ponownie wznowiła działalność w 1918 roku. Po 1923 roku kilkakrotnie zmieniała właścicieli. Produkowała whisky m.in. na potrzeby blendu White Horse. W 1964 roku podwojono jej pierwotne moce produkcyjne, zwiększając liczbę alembików z dwóch do czterech. Od 1927 roku w rękach Distillers Company Ltd (DCL), potem United Distillers i Diageo. W 1988 roku zadebiutowała edycja Cragganmore 12YO w serii Classic Malts. Kolejne wersje single malt to m.in.: Cragganmore 17YO z 2006 roku, 21YO z 2010 roku, 25YO z 2014 roku. Poza tym kilka edycji specjalnych, w tym oferowane tylko w destylarni: Cragganmore Distillery Exclusive czy Cragganmore Distillers Edition. Duża część produkcji zasila blendy Diageo, w tym Johnnie Walkera. Profil aromatyczny to: jabłka, gruszki, nuty kwiatowe, maślane i chlebowe.
W 2002 roku Diageo uruchomiło centrum dla zwiedzających, czynne przez siedem dni w tygodniu. Jest też sklepik z pamiątkami, nie wolno natomiast robić zdjęć wewnątrz destylarni.
