Na przedmieściach Dyneburga, w Raudene, działa jedna z większych na Łotwie destylarni, Trevors. Zakład – wówczas pod nazwą Kalkuni – powstał w 1858 roku, założył go hrabia Ignatiev, adiutant generała stacjonującej w Dyneburskiej twierdzy rosyjskiej armii. Była tu gorzelnia i rektyfikacja, obecnie jest tylko zestawialnia wódek i likierów. W czasach abstynenckiej paranoi Gorbaczowa, w 1986 roku, zakład zlikwidowano, a maszyny wywieziono. Po dawnym kompleksie pozostał komin i zrujnowany budynek.
Duży zakład już w latach 90. XIX wieku zdobył uznanie i liczne medale, wyroby alkoholowe eksportowano m.in. do Moskwy, Rygi i Sankt Petersburga. Zamknięta w latach pierwszej wojny światowej, po 1918 roku stała się własnością rodziny Karyakin – tak było do wkroczenia wojsk sowieckich. W okresie ZSRR zakład był w jednej grupie z Latvijas Balzams. Po odzyskaniu przez Łotwę niepodległości, w 1991 roku destylarnia – w stanie mocno zniszczonym – została sprywatyzowana i działała pod nazwą Pallada. Od 2008 roku, po zmianie inwestorów, jako Trevors. – W modernizację zakładu i zakup maszyn zainwestowaliśmy 5 mln dolarów – mówi Jevgenijs Vladimirovs, prezes spółki. – Wszystko było tu zdewastowane – prezes pokazuje stary budynek, faktycznie ruina – dziś stary zakład można tylko wyburzyć. Musieliśmy kupić nowe maszyny. Nie wznawialiśmy produkcji spirytusu, bo to się nie opłaca, postawiliśmy na szeroką gamę alkoholi, zainwestowaliśmy w mieszalnię wódek i likierów.
Obecnie zestawianie wódek, brandy czy whisky odbywa się w nowych pomieszczeniach, wybudowanych już w XXI wieku. Zakład ma własne studnie artezyjskie. Alkohol filtrowany jest przez srebro. W ofercie mają 130 gatunków alkoholi. Spirytus na wódki jest z: żyta, pszenicy i pszenżyta. Destylaty do zestawiania brandy sprowadzane są z Francji i Mołdawii, do własnych blendów whisky ze Szkocji.
Rocznie produkują ok. 1,2 mln l wódki, są tu dwie linie do butelkowania o wydajności 6000 butelek na godzinę. Są numerem dwa na Łotwie, po Latvijas Balzams. Zatrudniają 45 osób. Ich wyroby dostępne są także w Estonii i na Litwie, a również w: Niemczech, Bułgarii, Kazachstanie, USA, Wielkiej Brytanii i Finlandii. Na razie nie mają żadnego przedstawiciela w Polsce. Specjalizują się w ofercie private labels. W segmencie premium mają wódkę Arctic Circle wysyłaną do Kazachstanu oraz wódkę Nord Ost.
Najbardziej znany trunek to ziołowy likier Mednieku rūgtais (także w wersji bardziej owocowej Zveroboj rūgtais). Mednieku rūgtais to nalew na mieszankę 18 ziół i cytrusów. Receptura tego bittera powstała w 1997 roku, ale wykorzystano stare receptury, wzbogacając je o nowe składniki. Część ziół do zestawienia Mednieku rūgtais importowana jest z Alp.
Najstarszy trunek to wódka czysta zbożowa, Hlebnaja, produkowana jeszcze w czasach ZSRR i do dziś ciesząca się dużą popularnością (obecnie w dwóch wersjach). Inne wódki czyste to: Sotočka, Pšeņičnaja, Gubernators, Bogatirskaja, Donskaja, Dinaburgas cietoksnis, Susiedu, Сибирская, Тройка, Karzygiu, Sovetskaya Vodka, Беспохмельная Русь, Vodkak (także wersje smakowe), Царская Слобода, Царский Выбор, Foršs, Arctic Circle, Nord Ost, ponadto brandy: Amazonia, Magelan, Berings, Nancy i nalewki oraz bittery: Mednieku rūgtais, Zveroboj rūgtais, Царский выбор, Marc de Richy, Jėgerių Trofejai, jak również Starkę. Produkują też niskoprocentowe napoje alkoholowe ready-to-drink.
