Andrew Usher (Szkocja, 1826-1898) był synem właściciela browaru, ojciec także miał na imię Andrew, więc słynny mistrz kupażowania whisky przy nazwisku nosił rzymska cyfrę II. Zresztą pierwsze kroki przy zestawianiu whisky Usher stawiał wspólnie z ojcem. W latach 40. XIX wieku założył w Edynburgu firmę Andrew Usher & Co. Razem z bratem przejął i prowadził Glen Sciennes Distillery (zmienił jej nazwę na Edinburgh Distillery), a wraz z Johnem Crabbie i Williamem Sandersonem stworzył i zarządzał największą destylarnie grain whisky – North British Distillery. Zasłynął z bardzo wysokiej jakości blendowanej whisky, którą zestawiał dzięki długoletniemu kontraktowi z destylarnią The Glenlivet w Speyside (a także dużym zapasom odleżakowanych whisky zbożowych z Caledonian Distillery, a potem też z North British), w ten sposób powstała pierwsza wielka marka szkockiej whisky Usher’s Old Vatted Glenlivet, zarejestrowana w 1879 roku. Jej skład stanowiły 50:50 whisky grain i malt. Miał dwanaścioro dzieci, po jego śmierci, do 1919 roku firma działała jako Thomas Usher & Co. Potem została przejęta przez DCL (obecnie Diageo). Marką Usher posługiwała się firma kupażująca z Edynburga J&G Stewart Ltd (również należąca do DCL, a od 1986 roku do Whyte & Mackay). Ostatnie whisky butelkowane z nazwiskiem Usher to początek lat 70. XX wieku. Andrew Usher był społecznikiem i filantropem, ufundował m.in. gmach filharmonii w Edynburgu, noszącej do dzisiaj jego imię – Usher Hall.
