Gorzelnia została zamknięta w 2010 roku, należy do Stacji Hodowli Roślin. Był tu magazyn roślin strączkowych, płatkarnia, obora. Odpady z gorzelni trafiały bezpośrednio jako pasza. W pełni wyposażona, w każdej chwili może znów ruszyć z produkcją. Poza kolumną odpędową i kadziami zaciernymi i fermentacyjnymi, są tu m.in.: kosz zasypowy pod zboże, płukarka do ziemniaków, kocioł 85 l. Magazyn na rośliny strączkowe to budynek z kamienia palonego. Silos o pojemności 300 ton też jest z pełnym wyposażeniem.
Masywna budowla z mieniącej się czerwienią, pomarańczem i bordem cegły, jest typowym przykładem architektury przemysłowej z przełomu XIX i XX wieku, pomijając liczne przybudówki, które niewątpliwie powstawały z biegiem lat. Na mocnym cokole w kształcie prostopadłościanu stoi wspinający się wysoko ku niebu komin z czerwonej cegły, lekko już pochylony gdyż wypalana cegła zerodowała wraz upływem lat.
Wieś wzmiankowana była już w 1293 roku. W latach 1416-1443 właścicielem włości był Materna Budzisz-Kręski, potem majątek należał do rodu Radlewicz-Kręskich. W 1570 roku sprzedali Kręcko Jerzemu Dziembowskiemu i ta rodzina gospodarowała tu przez kilka wieków. To za ich czasów powstał dwór, później przemianowany na rządcówkę. Ostatnim właścicielem był Erich von Tiedemann i jego spadkobiercy. Erich von Tiedemann wybudował pod koniec XIX wieku zabudowania folwarczne, w tym też gorzelnię parową. W 1884 roku folwark liczył 936 ha i specjalizował się w hodowli owiec. W gospodarstwie pracowały 154 osoby. Wieś liczyła 70 domów, w których mieszkało 450 osób. Posadowił tu pałac w stylu neogotyckim (1850 rok). Pałac otaczał mur.
Po wojnie majątek znacjonalizowano i przekazano w użytkowanie Stacji Hodowli Roślin, ale gorzelnia pracowała aż do 2010 roku. W dworze stworzono mieszkania dla pracowników i do dziś pełni funkcję mieszkalną. Pałac nie przetrwał, wysadziła go armia radziecka w zimie 1945 roku.
