Rozwój gospodarczy Przeworska nierozerwalnie należy łączyć z rodem Lubomirskich, a ściślej z utworzoną z dóbr przeworskich Ordynacją w 1825 roku przez Henryka Lubomirskiego. Pałac, w którym osiadł, stał się centrum kulturalnym, miejscem spotkań intelektualistów, a jednocześnie, dzięki pasji zbierania numizmatów, broni, medali, obrazów, dokumentów i różnych pamiątek historycznych, powoli zmieniał swą siedzibę w obiekt muzealny.
Rozkwit nastąpił w okresie 1872-1944 gdy Ordynacją Przeworską zarządzał książe Andrzej Lubomirski. Dziedzic wybudował cukrownię, mleczarnię, fabrykę serów, cegielnię, młyny parowe, tartaki, stolarnie, betoniarnię, wytwórnie dachówek, gorzelnię oraz fabrykę likierów, wódek i rumów.
Przeworska Fabryka Wódek, Likierów i Rumu wytwarzała (z własnego spirytusu, którego dzienna produkcja wynosiła 5 tys. hektolitrów)) każdego dnia 2 tys. litrów alkoholi, takich jak: orzechówka, pomarańczówka, alasz, rum, wiśniówka, dereniówka, żytniówka. Wszystkie ingrediencje, w tym: zioła, owoce, cukier etc., pochodziły z przeworskiego majątku. Trunki przeworskie ks. Lubomirskiego wielokrotnie nagradzano na Targach Wschodnich we Lwowie, jak również zdobywały najwyższe laury w całej Europie. Majątek uznawany był za najlepiej funkcjonujący w Galicji. Lubomirski założył również hodowlę koni rasowych, bydła, drobiu, stawy rybne, plantację truskawek i szparagów.
W momencie wkroczenia wojsk rosyjskich i polskich w 1944 roku Ordynacja Przeworska zakończyła swój żywot, i w tymże roku została przejęta na podstawie dekretu o reformie rolnej. Książę Andrzej Lubomirski, który pozostawił cały swój majątek państwu – pozwolono mu zabrać tyle ile zmieściło się w jednej walizce – zmarł na emigracji w Brazylii w 1953 roku.
Obecnie wiele z budynków nie istnieje, natomiast pałac wraz z rozległym parkiem mieści Muzeum w Przeworsku, w którym między innymi można oglądać pamiątki związane z fabryką likierów, wódek i rumu.
Tutaj można obejrzeć eksponaty związane z fabrykę ze zbiorów Muzeum w Przeworsku. A ja mam w swojej kolekcji starą etykietę Perły Przeworskiej, ówczesnej gorzałki o mocy 40%.
