White Horse

blendowana szkocka whisky, markę stworzył w latach 80. XIX wieku roku James Logan Mackie, kupiec z Edynburga. Jego rodzina prowadziła w Edynburgu tawernę o tej samej nazwie. Firma James Logan Mackie & Co. była w tamtym czasie współwłaścicielem destylarni Lagavulin na Islay, a wkrótce także Craigellachie w Speyside i Hazelburn w Campbeltown. Po śmierci Jamesa Logana Mackie w 1924 roku spadkobiercy zmienili nazwę firmy na White Horse Distillers Ltd. Wkrótce zamknięto destylarnię Hazelburn. W 1927 roku wszystkie aktywa White Horse Distillers zostały przejęte przez grupę Distillers Company Ltd (DCL). Od 2010 roku właścicielem marki jest Diageo, ale nie promuje jej, więc White Horse nie ma dziś dużego udziału w rynku, a jest to bardzo przyzwoity blend. W aromacie soda, sól, jabłka, dym, w ustach trochę jodyny i torfu, co mieszanka zawdzięcza dość dużemu udziałowi whisky słodowej z destylarni Lagavulin. Finisz lekki, słodki, zbożowy.

Czytaj więcej

Chivas sponsorem Manchester United

Chivas i jego marka Chivas Regal Blended Whisky, został oficjalnym sponsorem jednego z największych klubów piłkarskich świata, Manchesteru United. Pernod Ricard, właściciel whisky, podpisał z władzami klubu trzyletnią umowę. Logo Chivas już pojawiło się na stadionie Old Trafford. W Polsce ustawa o wychowaniu w trzeźwości kategorycznie zabrania takiej formy reklamy, tymczasem Anglicy w Manchesterze są dumni, że mogą pokazywać przywiązanie do szkockiej whisky.

Czytaj więcej

Grant’s w zupełnie nowej odsłonie

Już od sierpnia na sklepowych półkach whisky Grant’s pojawi się w zupełnie nowych opakowaniach. Nie oznacza to, że marka porzuciła swój najbardziej charakterystyczny, trójkątny kształt butelki, zaprojektowany przez Hansa Schlegera w 1957 roku. Począwszy od odświeżonej formy opakowania przez grawery podkreślające wieloletnią historię rodziny Grantów aż po nowe etykiety w kształcie tarczy, wszystkie zmiany nadają butelkom opakowaniom elegancji i dostojności.

Czytaj więcej

The Famous Grouse z beczek po porto

Ukazała się edycja The Famous Grouse Ruby Cask, słynny szkocki blend finiszowany był w beczkach po portu ruby. Whisky zabutelkowano z mocą 40%. W Wielkiej Brytanii trafiła m.in. do sieci supermarketów Sainsbury’s w cenie 16,50 GBP. Jest to druga Famous Grouse z serii Cask Series, poprzednia była z beczek po bourbonie.

Johnnie Walker z Port Ellen

Druga edycja blendu Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare opiera się w dużym stopniu na słodowych whisky z zamkniętej w 1983 roku destylarni port Ellen. W kupażu są także whisky z destylarni: Mortlach, Dailuaine, Cragganmore, Blair Athol, Oban oraz zamkniętych destylarni grain whisky – Caledonian i Carsebridge. Butelkowana z mocą 43,8% w cenie ok. 300 euro za 0,7 l. Pod koniec ubiegłego roku Diageo wypuściło pierwszą edycję Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare, w której trzonem były whisky słodowe z zamkniętej destylarni Brora.

Chivas z beczki po koniaku

Chivas Regal XV Grande Champagne Cognac Casks, to nowa ekspresja whisky ze stajni Pernod Ricard. Piętnastoletni blend, butelkowany z mocą 40%, na początek trafił do sklepów wolnocłowych w cenie 69 USD za litrową butelkę, a od jesieni będzie w ogólnej ofercie.

Johnnie Walker Blender’s Batch Sherry Cask Finish 12YO

edycja korespondująca z czarnym Johnnie Walkerem, tu jest więcej drewna sherry i nieco inny skład. Główne whisky słodowe to: Blair Athol, Cardhu i Strathmill. Na rynku od stycznia 2018 roku. Moc – 40%.  Aromat delikatny, na pewno to nie jest sherry bomb, są tu banany, jest melon, ananas. Tropiki. I delikatna nuta septyczna. Smak dość płytki, choć konsekwentny do aromatu – ananas, banan i melon. Finisz słodki, miodowy, z nutami prażonego ziarna i jodu.

Ballantine’s 18YO

limitowana edycja, z początku lat 90., butelkowana z mocą 43%. Aromat piwniczny i szpitalny, nie podobny do Ballantine’sa, ale przyjemny. Są nuty septyczne, wyjałowione bandaże, chinina. Ciut egzotyki w postaci banana. Smak – zbutwiałe drewno, siano, orzechy. W finiszu syrop klonowy.

White Walker i „Gra o tron”

W 2019 roku na ekranach HBO pojawi się ostatni sezon serialu „Gra o tron”, tymczasem już jesienią tego roku, przed pierwszym odcinkiem do sprzedaży trafi blendowana whisky White Walker by Johnnie Walker, zrobiona w partnerstwie z HBO. Na razie nic nie wiadomo o jej recepturze, na portalach społecznościowych pojawił się jednak oficjalny siedemnastosekundowy film, który zapowiada jesienny hit.

Czytaj więcej

Uisce Beatha Real Irish Whiskey

tak dumnie nazwał swoją blendowaną whiskey John Paul DeJoria, amerykański miliarder, który stworzył m.in. markę Patrón Tequila. Uisce Baetha, to po gaelicku woda życia, aqua vitae. Dla DeJoria to eksperyment z kategorią irish whiseky. Mieszanka leżakowała przez ponad cztery lata w beczkach po bourbonie, butelkowana z moca 40%. Aromat spacerowy – liście, żołędzie, kasztany, wiśnie. Przyjemnie. W smaku bardzo delikatna, dużo bananów, mango i drożdże, w finiszu cynamon i heban.

Barr an Uisce

marka irlandzkiej whiskey (nazwa oznacza po gaelicku miejsce nad wodą), zestawianej dla Wicklow Hills Whiskey Company, której właścicielem jest Ian Jones. Jego rodzina od trzech pokoleń prowadzi pub w małym miasteczku Redcross na południe od Dublina. Barr an Uisce Wicklow Rare (43%) to blend złożony w 80% z whisky zbożowych i 20% słodowych w wieku około dziesięciu lat, przez kolejne cztery lata mariażowanych w beczkach 1st fill i sześć miesięcy w beczkach po sherry oloroso. Aromat słodki, delikatny, bardziej czereśnie niż wiśnie, gruszki, estragon. Smak też delikatny, słodowo-chlebowy. W finiszu nuty skórzaste, herbaciane. Ich drugi produkt, Barr an Uisce 1803 (46%), to irlandzki single malt, dziesięć lat w beczkach 1st fill po bourbonie. Mało przyjemny aromat środków do czyszczenia rur. Smak zdecydowanie lepszy – wypieczona skórka chleba, drożdże. W finiszu wiśnie, zioła prowansalskie, pieprz. Plus pleśń.

Czytaj więcej

McCarthy Whisky

tania whisky, wytwarzana w Gambii w Abuko, nazwa nawiązuje do gambijskiej wyspy o takiej nazwie. Aromat ziołowy i melasowy, do tego landrynki. Smak to suche orzechy, kawa, zgaszony papieros, w finiszu głównie mak. Moc – 40%.