polska wódka już nie produkowana, a w latach PRL niezwykle popularna, gdyż zdecydowanie była lepszej jakości niż większość tzw. kolorowych destylatów. Była to wódka gatunkowa wytrawna (40%), częściowo z destylatu zbożowego, częściowo robiona podobnie jak winiaki – jako destylat owocowy poddany procesom starzenia, jednak ustępowała np. Jarzębiakowi na winiaku czy nawet Soplicy. W smaku była ciężka, podobnie jak inny dawny produkt Polmosów (dziś robiony wyłącznie w formie domowych nalewek) – Ratafia. Posmak trochę mdły, trochę owocowy, trochę przepalony. Był też bardzo podobny Starowin Zielonogórski (robiony nie tylko w Zielonej Górze, także w Szczecinie).
