Bobadilla 103 Etiqueta Negra

Bodegas Bobadilla zostały założone w 1882 roku, kiedy Don Manuel Fernandez de Bobadilla przybył do Jerez i kupił stary klasztor w Calle Cristal, aby przechowywać w jego wnętrzach swoje wina. Na początku XX wieku firma kontrolowała 150 ha winnic w pagos Balbaína i Macharnudo i była szeroko szanowana za swoje Solera Fernández (1809), Amontillado Mazzantini, Macharnudo Victoria i Coñac 103. W 1930 roku nazwę zmieniono na Bobadilla & Cia, a potomkowie Don Manuela nadal prowadzili bodegi. W latach 60. stara bodega została opuszczona, a firma była jedną z pierwszych, która wybudowała nowe magazyny na obrzeżach Jerez, wzdłuż Carretera de Circunvalación. Do połowy lat 80. była firmą rodzinną, zatrudniającą około 200 pracowników. W 1989 roku powstała Bodegas Bobadilla, w której kontrolę przejął duński fundusz inwestycyjny. Ten w 1991 roku spzredał aktywa do Osborne, m.in. ze względu na popularną Brandy 103 (Etiqueta Blanca i Etiqueta Negra). Dzięki temu przejęciu Osborne stał się największym producentem brandy w Hiszpanii (Brandy 103 jest nadal znaną marką). Byli mniej zainteresowani winami i wyprzedali stare solery, a nazwa Bobadilla zniknęła z Jerez.
Jak smakowała kultowa niegdyś brandy? Barwa jest znacznie jaśniejsza niż współczesna edycja Osborne 103 Etiqueta Negra. W aromacie jest sporo miodu, nuty toffi, trochę suszonych ziół, zwłaszcza rozmarynu, suszone śliwki, lekka słoność. W ustach miód, wosk, lekka goryczka, rodzynki i daktyle, ale nie bardzo słodkie, suszone morele, suszone skórki gruszki. W finiszu lekka nuta apteczna, syrop prawoślazowy, gorzkie jabłka. Butelkowana z mocą 40%, butelka z końca lat 70. XX wieku.