marka należąca do Diageo i wywodząca swoją historię od Augustusa Bulleita, który w Louisville produkował rye whiskey w połowie XIX wieku. Markę wskrzesił w 1987 roku jego prawnuk Thomas E. Bulleit Jr. Podstawowy Bulleit Kentucky Straight Bourbon o mocy 45%, reprezentuje charakterystyczny dla marki styl high-rye, łączący kukurydzę, żyto i słodowany jęczmień, dojrzewa w nowych, wypalanych beczkach z amerykańskiego białego dębu. Bulleit Rye, wprowadzony w 2011 roku, ma wyjątkowo wysoki udział żyta – 95% oraz 5% słodowanego jęczmienia – i również jest butelkowany z mocą 45%. Podstawowe portfolio marki uzupełniają Bulleit 10YO Bourbon i Bulleit 10YO Rye, oba butelkowane z mocą 45,6% oraz Bulleit American Single Malt, który powstaje w 100% ze słodowanego jęczmienia i dojrzewa w wypalanych beczkach z amerykańskiego białego dębu, a butelkowany jest z mocą 45%. Z kolei limitowany Bulleit Mesquite Smoked Malt jest pierwszym bourbonem marki bez żyta: jego mash bill to 65% kukurydzy, 30% słodowanego jęczmienia wędzonego drewnem mesquite i 5% zwykłego słodowanego jęczmienia; whiskey dojrzewa sześć lat. Ofertę uzupełniają: Bulleit Barrel Strength, czyli bourbon o tym samym high-rye mash billu co podstawowy Bulleit, butelkowany bez rozcieńczania wodą czy edycja Bulleit Blenders’ Select, w którym blenderka Eboni Major połączyła trzy z dziesięciu destylatów wykorzystywanych do produkcji Bulleit Bourbon; każdy z nich dojrzewał minimum dziewięć lat, a całość butelkowana jest z mocą 50%. Obie te edycje są przede wszystkim ofertą rynku amerykańskiego. W 2026 roku portfolio powiększyło się również o Bulleit Bottled in Bond. Druga edycja tej limitowanej serii, wprowadzona w kwietniu 2026 roku, pochodzi z jesiennego sezonu destylacyjnego 2018 i dojrzewała siedem lat. Jest butelkowana z mocą 50%, zgodnie z wymogami Bottled-in-Bond. Producent zapowiada kolejne edycje tej serii.
Jeśli chodzi o produkcję, początkowo Bulleit korzystał z whiskey wytwarzanej przez innych producentów, m.in. Four Roses. Dziś makrka korzysta z dwóch dużych zakładów produkcyjnych Diageo w Kentucky, podczas gdy historyczny kompleks Stitzel-Weller w Louisville pełni inną, choć nadal istotną funkcję. Pierwszym własnym zakładem Bulleit była uruchomiona w 2017 roku Bulleit Distilling Co. w Shelbyville, zbudowana na ok. 300-akrowej posesji. Jest to nowoczesna, silnie zautomatyzowana destylarnia, której wyposażenie obejmuje miedzianą kolumnę destylacyjną firmy Vendome Copper & Brass Works, wysoką na 52 stopy (15,8 m) i mającą 42 cale (106,7 cm) średnicy, oraz doubler pochodzący ze starej destylarni Stitzel-Weller. Początkowo zakład wyposażono w dziewięć fermentatorów o pojemności 20 tys. galonów każdy, czyli ok. 75700 l, a potem rozbudowano instalację do 12 takich zbiorników. Zacier powstaje z wykorzystaniem lokalnego ziarna, następnie jest chłodzony i trafia do fermentatorów, gdzie fermentacja trwa ok. 3 dni i daje ok. 8% alkoholu. W procesie wykorzystywanych jest kilka szczepów drożdży, a fermentacja i pozostałe etapy produkcji są sterowane za pomocą rozbudowanego systemu automatyki. Fermentowany zacier trafia następnie do wysokiej kolumny, gdzie odbywa się pierwsza, ciągła destylacja, po czym destylat przechodzi przez doubler, który dodatkowo go oczyszcza i zwiększa jego moc. W początkowej konfiguracji zakład był przygotowany do napełniania ok. 720 nowych, wypalanych beczek dziennie. Drugim zakładem jest Diageo Lebanon Distillery, uruchomiona w 2021 roku jako jedna z największych i najbardziej zaawansowanych technologicznie destylarni whiskey w Ameryce Północnej. Obiekt o powierzchni ok. 72 tys. stóp kwadratowych (ok. 6690 mkw.), wraz z suszarnią i infrastrukturą magazynową, został zaprojektowany z deklarowaną zdolnością produkcyjną do 10 mln proof gallons rocznie, czyli ok. 37,9 mln l alkoholu o mocy 50%. Bulleit był pierwszą i główną marką produkowaną w Lebanon, a zakład miał uzupełnić produkcję Shelbyville; infrastruktura została jednak zaprojektowana również z myślą o innych bourbonach i American whiskey z portfolio Diageo. W Lebanon zastosowano nietypowe dla wielkiej destylarni rozwiązanie energetyczne: zamiast spalania gazu lub oleju procesy gotowania zacieru, destylacji i pracy suszarni są zasilane przez kotły elektrodowe wykorzystujące energię elektryczną pochodzącą ze źródeł odnawialnych. Zakład nie wykorzystuje paliw kopalnych do produkcji, stosuje system monitorowania zużycia wody, energii i pary oraz wykorzystuje lokalnie pozyskiwaną, niemodyfikowaną genetycznie kukurydzę. Zupełnie inną rolę pełni historyczny Stitzel-Weller w Shively pod Louisville, otwarty w 1935 roku i związany z legendą Pappy Van Winkle. Przemysłowa produkcja whiskey zakończyła się tutaj w 1992 roku, ale Diageo zachowało kompleks, magazyny i historyczną infrastrukturę. Obiekt ponownie otwarto dla zwiedzających w 2014 roku jako Bulleit Frontier Whiskey Experience i przez lata był jednym z ważnych punktów Kentucky Bourbon Trail. Nie jest to jednak wyłącznie muzeum: w ramach rozwoju działalności Diageo powstał na miejscu niewielki Stillhouse B, uruchomiony w 2015 roku jako instalacja do prac badawczo-rozwojowych i małoseryjnej destylacji. Stitzel-Weller pozostaje również miejscem przechowywania i dojrzewania części whiskey oraz przestrzenią wykorzystywaną przy specjalnych projektach i limitowanych edycjach.
