Leżące w górach Harz miasto Nordhausen od początków XVI wieku słynie z produkcji kornu, czyli zbożowego destylatu podobnego do wódki, ale zwykle nieco słabszego (korn najczęściej ma 36%) i o wyraźnym smaku ziarna. Do produkcji kornu używa się m.in.: pszenicy, żyta czy jęczmienia a także innych zbóż. Alkohol destylowany jest dwukrotnie, potem rektyfikowany. W XVIII wieku w Nordhausen działało aż 69 zakładów destylujących korn.


Od XIX wieku z produkcją kornu w Nordhausen związana była m.in. rodzina Schulze. W 1831 roku destylarnię założył Theodor Schulze przy ulicy Erfurterstrasse 17. Oprócz kornu produkował ceniony w regionie ziołowy likier Harzer Fuhrmann, z charakterystycznym wozem kupieckim na etykiecie. Produkował też winiaki, a przede wszystkim ceniony mocny korn (40%) Echter Nordhäuser, który wytwarzany jest do dziś przez zakłady Nordbrand-Nordhausen. Wiek XIX to w Niemczech m.in. czas rozwoju gorzelni przetwarzających ziemniaki (Kartoffelbrennerei), w tym czasie korn z Nordhausen stał się synonimem najwyższej jakości schnapsa.
W 1835 roku przy Weidenstrasse 21 w Nordhausen powstała kolejna destylarnia rodziny Schulze – C. Schulze Dampf-Kornbrennerei. Zachowało się o niej niewiele informacji, jej specjalnością był Reiner Alter Korn, czyli łagodny zbożowy destylat poddany starzeniu w dębowej beczce. Tu też produkowano Echter Nordhäuser, ale w słabszej wersji – 35%. Reiner Alter Korn wkrótce produkowała także najbardziej znana w początkach XX wieku gorzelnia Josepha Seidela, założona w 1908 roku. Stary zakład Seidela istnieje do dziś, mieści się w nim obecnie muzeum kornu, poza tym wciąż jest tu wytwarzany w niewielkich ilościach alkohol – w starej kolumnie redestylowana jest kminkówka, muzeum i budynki należą do Nordbrand-Nordhausen. Wracając do fabryki C. Schulze, to podczas II wojny światowej miała nowego właściciela i działała pod nazwą Kuntze Friedrich Dampf-Kornbranntweinbrennerei u. Likörfabrik. Po wojnie ta część Niemiec znalazła się na terytorium NRD. Wszystkie zakłady znacjonalizowano. Po gorzelniach rodziny Schulze zarówno przy Weidenstrasse 21 jak i przy Erfurterstrasse 17 nic nie pozostało.
A ja mam w swoich zbiorach starą fakturę z czerwca 1928 roku, wystawiony przez firmę C. Schulze Kornbranntwein-brennerei und Likörfabrik na sprzedaż kornu Echter Nordhäuser. Pozostałe eksponaty pochodzą z muzeum kornu w Nordhausen oraz z zasobów muzeum cyfrowego museum-digital.de.

[nggallery id=141]

Komentarze

Autor: Disorder

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Subskrypcja newsletter

Najnowsze wpisy wprost do Twojej skrzynki e-mail