Gorzelnia została wybudowana w drugiej połowie XIX wieku (1893 rok) i wchodziła w skład Dóbr Korczewskich. Powstała w okresie, kiedy właścicielem był Aleksander Ostrowski, syn Ludwiki z domu Kuczyńskiej i Tadeusza Leona Ostrowskiego. Obecnie zakład popada w ruinę.
Gorzelnia była wyposażona w maszynę parową. Powstały wówczas też budynki gospodarcze – murowane obory i stodoły oraz mieszkalne – czworaki. W 1929 roku Dobra Korczewskie zostały nagrodzone Wielkim Medalem Srebrnym na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Do wybuchu II wojny światowej majątek należał do rodziny Ostrowskich. Hrabia Krystyn Ostrowski, ostatni właściciel, w momencie wybuchu II wojny światowej wyjechał do Anglii. Zmarł na emigracji 15 kwietnia 1980 roku.
Po wojnie majątek znacjonalizowano. Z biegiem lat popadał w coraz większą ruinę. Rozebrano budynki gospodarcze, zniszczono pałac, skradziono z niego wszelki dobra, m.in. zbiór korespondencji Cypriana Kamila Norwida do Joanny Kuczyńskiej (małżonki Aleksandra Kuczyńskiego, właścicielka Dóbr Korczyńskich w drugiej połowie XIX wieku). W pałacu mieściła się Gminna Spółdzielnia Samopomoc Chłopska, były tu też mieszkania dla robotników. W 1990 roku Renata Ostrowska i Beata Ostrowska-Harris odkupiły majątek i odbudowały pałac. W 1996 roku powołano Towarzystwo Przyjaciół Korczewa, które wspiera pomocą ideę odbudowy zabytków dawnych Dóbr Korczewskich.
Nazwa miejscowości pochodzi od bartników, którzy osiedli tu w XV wieku.
