Zamkowe Zakłady Przemysłowe Sp. Akcyjna były obejmowały tak naprawdę dwa osobne zakłady – były to: Fabryka Likierów i Wódek w Błogocicach oraz Browar Zamkowy w Cieszynie. Produkowano tu w okresie międzywojnia, jak podaje anons w gazecie „znane o wytwornym smaku likiery Curacao triple sec, Griotte, Abricotine i inne, oraz wódki Śliwowicę węgierską, Starkę, Jarzębiak, Wiśniową słodką. Wyroby odznaczone na Ogólnokrajowej Wystawie Gospodarczo-Spożywczej w Katowicach w 1927 roku złotym medalem. Przedstawicielstwa we wszystkich miastach Górnego Śląska”. Załączono również uwagę: „Wszystkie nasze wódki i obecnie wyrabiane są tylko na spirytusie podwójnie oczyszczonym (pasteryzowanym)”.
Zamkowe Zakłady Przemysłowe Sp. Akcyjna dawniej należały do arcyksięcia Fryderyka. Fabryka Likierów i Wódek została wybudowana w 1814 roku na polecenie arcyksięcia Karola Ludwika Habsburga, browar zaś w 1846 również z jego woli. Natomiast syn Karola Ludwika – Albrecht Fryderyk – założył w 1856 roku browar we wsi Pawlusie pod Żywcem. Po I wojnie światowej dawne dobra, stanowiące tzw. Komorę Cieszyńska, na mocy traktatu wersalskiego przeszły na własność Skarbu Państwa RP. Znacjonalizowane Zamkowe Zakłady Przemysłowe S.A. funkcjonowały przez cały okres międzywojenny, jak również podczas II wojny światowej. Browar od lat dwudziestych był dzierżawiony, w 1933 przekazano go pod zarząd Dyrekcji Lasów Państwowych.
W 1926 roku do Sądu Okręgowego w Cieszynie wpłynął pozew, który złożył arcyksiążę Fryderyk Habsburg. Mieściło się w nim żądanie zwrotu utraconych dóbr, czyli 40 tys. mórg lasu, 20 tys. mórg ziemi, zamku w Cieszynie, zamkowego browaru i fabryki likierów i wódek w Błogocicach. Rozprawa odbyła się w 1927 roku, trwała pięć dni i zakończyła się odrzuceniem żądań, argumentując, że tzw. Komora Cieszyńska nie była majątkiem prywatnym Habsburgów. Jednakże roszczenia uznano w części dotyczącej gruntów nabytych przez arcyksięcia w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Złożono apelację w Katowicach, sprawa w końcu trafiła w 1930 roku do Sądu Najwyższego, bez powodzenia dla strony powodowej. I tak zakończył się cieszyński proces stulecia.
Zawierucha lat wojny 1939-45 obeszła się łaskawie z budynkami Fabryki Likierów i Wódek w Błogocicach, jak również z zabudowaniami Browaru Zamkowego w Cieszynie. Po wojnie oba obiekty zostały znacjonalizowane, w fabryce zaprzestano wytwarzać destylaty i rozpoczęto produkcję soków, a browar został włączony w skład Bielskich Zakładów Piwowarsko-Słodowniczych, a następnie Zakładów Piwowarskich w Żywcu. W latach 90. browar sprywatyzowano, został zakupiony przez koncern Heineken. Od 2010 roku mieści się w browarze siedziba Polskiego Stowarzyszenia Piwowarów Domowych, jest też tu muzeum piwowarstwa, można go zwiedzać, ale nadal waży się w nim piwo. Historia browaru w Żywcu jest doskonale opisana i udokumentowana.
Fabryka Likierów i Wódek mieści się w alei J. Łyska. Na zachowanych zdjęciach z Narodowego Archiwum Cyfrowego (http://audiovis.nac.gov.pl/obraz/68999:1/h:317) widać zdjęcia płaskiej hali fabrycznej, budynku biurowego z typowym dla regionu cieszyńskiego dachem równolegle spadającym na dwie strony dachem, a także zdjęcia z hal produkcyjnych, m.in. butelkowania i likierni.
Piszę o Fabryce Likierów i Wódek w Błogocicach ponieważ ostatnio wzbogaciłem swoją kolekcję starych eksponatów o piękną butelkę po wódce pochodzącą z tego miejsca.
