hiszpańska brandy z wytłoków winogron (nazywana też aguardente lub caña) przypominająca francuski marc czy woska grappę. Popularna zwłaszcza w Galicji, gdzie wytwarza się ją według tradycyjnych metod w poteiro – miedzianych alembikach czy wręcz kociołkach, z takich gatunków winogron jak: xarel-lo, parellada i macabeo. Do destylacji idą: skórki, pestki, ogonki. Moc bezbarwnego destylatu to 37-50%, przy czym najczęściej jest to 40-42%. Rzadko sprzedaje się orujo starzone w beczkach (wówczas nosi nazwę Orujo Añejo lub Gran Reserva), natomiast bardzo często dodawane są różne zioła (hierbas). Na stronie www.orujodegalicia.org można znaleźć omówienie ponad stu gatunków orujo, bardziej znane to m.in.: Fillaboa, Zirall, Rua Vieja, Ardell’o Eixo, Serea, Gran Doa czy Pazo. Potrafią bardzo różnić się smakiem – od świeżego owocowego bukietu gruszek po ciężki smak pleśniowego sera.

Komentarze

Autor: Disorder

Komentarze

  1. W Hiszpanii o orucho zawsze sępiliśmy na koniec posiedzenia w knajpie – jako warunek do rozpoczęcia płacenia rachunku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Subskrypcja newsletter

Najnowsze wpisy wprost do Twojej skrzynki e-mail