Na rzeszowskim rynku stoi kamienica, w której przed II wojną światową mieściła się wytwórnia destylatów bogatego mieszczanina Lischutza Hirscha (Lifschütz Herach) – wódek, koniaków, rumu, likierów, rosolisów, win, miodów. Wytwarzano tu też soki.
Kamienica w stylu klasycystycznym, o elewacji w pudrowej barwie, pochodzi z XVII wieku. Prostą formę urozmaicają typowe dla tego stylu architektonicznego pilastry w kolorze białym. Okna na parterze umieszczono w ślepych arkadach. Na najwyższej kondygnacji typowe małe, okrągłe okna nad gzymsem. Składa się z trzech kondygnacji, poddasza i dwupoziomowych piwnic. Na parterze sklepienie kolebkowe. Przebudowywano ją na początku XIX wieku i pod koniec tegoż (1897 rok).
Obecnie mieści się tu schronisko PTSM „Alko”, adres: Rynek 25, Rzeszów. W schronisku przechowywane są pamiątki, związane z przedwojenną historią tego miejsca – oryginalne butelki, barwne etykiety i nalepki.
Wśród nich etykieta produkowanej przez Alko wódki Rżnij Walenty Jeszcze Raz. Jak tłumaczy Łukasz Klesyk, na łamach magazynu „Kuchnia”, nazwa trunku odnosiła się do popularnego przed wojną powiedzonka „Rżnij, Walenty”, oznaczającego tyle, co dzisiejsze „Dawaj!” albo „Jedź dalej, stary!”. Etykieta ta znajduje się także w zbiorach Muzeum Gorzelnictwa w Łańcucie. Czasami na aukcjach pojawiają się też etykiety produkowanego tu Rumu Krajowego oraz koszernej Szabasówki.
A co do samej firmy Alko, to podobno rodzina Hirschów zdołała ocaleć z zagłady i wywieźć receptury, a potem w 1945 roku wznowić działalność… w Jugosławii, w miejscowości Ajdovščina, pod tą samą marką. Obecnie jest to Słowenia, firma działa nadal już jako spółka akcyjna pod marką Fructal-Prior, miałem okazję próbować wiele ich wyrobów, niektóre są pierwszej klasy, choć wątpię by czerpały z dawnej rzeszowskiej spuścizny.
