W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (sprawa II GSK 2566/14 – Wyrok NSA z 2016-04-21) orzeka o zakazie sprzedaży alkoholu przez internet. W uzasadnieniu sąd odwołał się głównie do regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym. Art. 535 k.c. definiuje umowę sprzedaży: Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Art. 454 par. 1 k.c. dotyczy miejsca spełnienia świadczenia. Art. 155 par. 2 dotyczy kwestii przeniesienia własności: Jeżeli przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, do przeniesienia własności potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy. To samo dotyczy wypadku, gdy przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy przyszłe. Zatem realizacja umowy dokonuje się w momencie wydania rzeczy nabywcy w miejscu określonym w umowie. Powołując się na te przepisy sąd uznał, że przy sprzedaży alkoholu przez internet dochodzi do realizacji umowy w miejscu, którego nie obejmuje zezwolenie na sprzedaż alkoholu. W zezwoleniu określone jest miejsce, gdzie będzie dokonywana sprzedaż i niedozwolone jest wydanie rzeczy w innym niż te wskazane w zezwoleniu. NSA powołał się również na regulacje zawarte w ustawie o wychowaniu w trzeźwości, dotyczące ograniczenia spożycia alkoholu, jako głównego celu ustawy (art. 1 ust. 1) oraz ograniczenia dostępności alkoholu (art. 2 ust. 1 pkt. 4). Dlatego też sąd uznał, że sposobem na realizację celów ustawy jest stosowanie zezwoleń i określenie miejsca sprzedaży alkoholu. Sprzedaż na odległość jest, jak uznał sąd, ułatwieniem w jego nabyciu i kłóci się z celami zawartymi w ustawie.
Stanowisko NSA jest dość definitywne i może mieć duży wpływ na decyzje organów, jednak nie ma mocy wiążącej urzędników. Orzeczenie nie delegalizuje sprzedaży alkoholu przez internet, ponieważ sprzedaż taka nigdy nie była wprost dopuszczalna.
