W rejonie Vidzeme, jednym z najbardziej historycznych i kulturowych obszarów Łotwy, znajduje się gorzelnia z 1788 roku i wraz ze spichlerzem są najstarszymi budynkami w kompleksie pałacowo-folwarcznych zabudowań w Gaujien. Woda wykorzystywana przy produkcji spirytusu pochodziła z krystalicznie czystego źródła Lauvasmutes, które bije do dziś. Natomiast po gorzelni zostały jedynie ruiny, choć malownicze.
W 1818 roku właścicielem został baron Adolf von Wolf. Za jego czasów pojawiały się kolejne budynki: dom zarządcy w 1830, w 1838 czworaki z rampą dostosowaną do rozładunku na pierwszym piętrze, a na parterze znajdowały się izby dla pracowników, nazywany inaczej „domem sypkim” (the sprinkle-house). Od 1886 roku, po adaptacji, w południowej części budynku mieściła się straż pożarna. Wybudowano też dom koniuszego, dom ogrodnika, szopy, szklarnie, lodownie, dodatkowe piwnice i browar.
Najmłodszym budynkiem jest tzw. nowy pałac, który wybudowany został w 1850 roku w stylu neoklasycystycznym. Portyk i sześć kolumn dodano później. Wiele pokoi na parterze zachowało oryginalne parkiety. Pałacowa kaplica nadal posiada wiekowe plafony. Starych drzwi zamku strzegą dwa siedzące lwy. Od 1922 roku mieści się szkoła, Gaujienas Gimnazja. Nieopodal znajdują się ruiny zamku, wybudowanego w latach 1236-38, poważnie uszkodzony w czasie wojny północnej (1702).
