3 sierpnia odbyła się degustacja w cyklu Mocny Poniedziałek pięciu roczników win porto z piwnic Real Companhia Velha. Były to roczniki od 2013 do 2017 porto LBV. Late Bottled Vintage to rocznikowe porto, które przed butelkowaniem spędza 4-6 lat w beczce lub w zbiorniku. Zwykle jest wypijane wkrótce po butelkowaniu, tu jednak wina przez lata były przechowywane w winiarce celem pionowej degustacji i sprawdzenia jak czas wpływa na te wina.
Założona 10 września 1756 roku z inicjatywy króla Portugalii José I oraz jego premiera Sebastião José de Carvalho e Melo, markiza de Pombal, Real Companhia Velha jest najstarszą nieprzerwanie działającą firmą winiarską w Portugalii i jedną z najstarszych na świecie. Powstała jako Companhia Geral da Agricultura das Vinhas do Alto Douro, a jej zadaniem było uporządkowanie produkcji porto, walka z fałszerstwami oraz wytyczenie granic regionu Douro – pierwszego na świecie prawnie wyznaczonego regionu apelacyjnego. Przełom nastąpił w 1865 roku, kiedy dekretem regenta Ferdynanda zniesiono ograniczenia w eksporcie win portugalskich przez port w Porto. Od tego momentu Real Companhia Velha działała jako przedsiębiorstwo funkcjonujące na wolnym rynku, stopniowo rozwijając eksport do Europy i obu Ameryk.
Od 1960 roku pozostaje w rękach rodziny Silva Reis, która przeprowadziła gruntowną modernizację firmy, rozbudowała bazę produkcyjną i znacząco powiększyła majątek winnic. Obecnie Real Companhia Velha jest największym właścicielem winnic w Dolinie Douro, dysponując 557 ha własnych upraw. Do firmy należą Quinta das Carvalhas – uznawana za jedną z najwybitniejszych posiadłości regionu – oraz Quinta de Cidrô, Quinta dos Aciprestes, Quinta do Casal da Granja i Quinta do Síbio, których terroir stanowi podstawę zarówno dla win porto, jak i win Douro DOC. Historyczne piwnice w Vila Nova de Gaia mieszczą się w dawnych zabudowaniach Real Vinícola i kryją imponującą kolekcję bardzo starych porto, w tym tawny z XIX wieku. Obok nich działa Enoteca 17.56 oraz Muzeum Najstarszej Apelacji Świata, przypominające o roli firmy w stworzeniu systemu ochrony pochodzenia win Douro, który stał się wzorem dla późniejszych apelacji winiarskich na całym świecie.
Oto jak prezentowały się degustowane roczniki porto:
2013 rok rozpoczął się mokrą zimą i chłodną wiosną, więc wegetacja ruszyła powoli. Potem nastąpiło niemal całkowicie suche lato, ale bez ekstremalnych temperatur. Początek zbiorów dawał bardzo dobre rezultaty, szczególnie w Douro Superior. Problem pojawił się później: we wrześniu przyszły intensywne deszcze, które zakłóciły winobranie. Tylko producenci, którzy zebrali owoce wcześniej, uzyskali wina skoncentrowane i dobrze zbudowane. Rocznik nie został powszechnie zadeklarowany jako Vintage.
2014 był niestabilny. W niektórych miejscach pojawił się grad, występowała presja chorób, a kiedy we wrześniu rozpoczęto zbiory, ponownie przyszły deszcze. Winobranie odbywało się więc metodą „stop–start”: zbierano, przerywano z powodu opadów i ponownie wracano do winnic. Richard Mayson określa 2014 jako najsłabszy rocznik bardzo mocnej dekady dla Vintage Port, choć zaznacza, że gotowe wina okazały się lepsze, niż początkowo oczekiwano.
2015 był bardzo gorący i suchy, określano go wręcz jako jednocześnie najgorętszy i najbardziej suchy sezon wegetacyjny od 36 lat. Plony były niewielkie. Richard Mayson opisuje najlepsze wina jako dojrzałe, skoncentrowane i bardziej strukturalne. Dirk Niepoort poszedł jeszcze dalej, określając 2015 jako niemal idealny. Nie było jednak pełnej zgody producentów i nie nastąpiła powszechna deklaracja Vintage.
2016 to pierwszy naprawdę wielki rocznik w zestawie. Przebieg pogody był nietypowy: łagodna i mokra zima, następnie zimna i również bardzo mokra wiosna, po której przyszło bardzo suche, gorące lato. We wrześniu pojawiły się opady, które pomogły w końcowej fazie dojrzewania. Mimo trudności i niższych plonów jakość owoców była znakomita. Krytycy podkreślali przede wszystkim: koncentrację, złożoność, aromatyczność, mocną strukturę tanin, ale jednocześnie elegancję i równowagę. Decanter określa 2016 jako fantastic vintage.
2017 był ekstremalnie suchy, a sezon rozpoczął się bardzo wcześnie. Zbiory również zaczęły się niezwykle wcześnie — miejscami już pod koniec sierpnia. Richard Mayson opisuje 2017 jako: magnificent vintage: ekstremalna koncentracja bez utraty świeżości, małe plony, intensywny owoc, potężna struktura i wyjątkowa energia.
Uczestnicy najwyżej ocenili roczniki 2017 i 2016, ale najwięcej ekscytacji wzbudził najstarszy, świetnie zachowany rocznik 2013, w którym słodka soczystość owocu ustąpiła miejsca bardziej dystyngowanym nutom orzechów, bakalii.
