Położona przy drodze A95 z Craigellachie do Keith, w zagłębieniu pomiędzy rzeczkami Burn of Tauchers i Loan Burn, w pobliżu wioski Mulben i destylarni Auchroisk. Choć założona w 1898 roku, miłośnikom single malt whisky jest mało znana, gdyż niemal cała produkcja trafia do blendów Ballantine’s i Teacher’s. Wodę czerpie z nieco oddalonego źródła Rosarie Burn. Z dawnych XIX-wiecznych granitowych budynków pozostał m.in. gmach nieczynnej już słodowni z pagodą i część magazynów. Resztę stanowią brzydkie fabryczne przybudówki, w których umieszczono część produkcyjną – młyn, zacieranie, fermentację i destylację. Gigantyczna kadź zacierna ma pojemność 12 ton.
Obecnie Glentauchers należy do grupy Pernod Ricard. Ma trzy pary alembików i produkuje rocznie 4,5 mln l whisky. Jej twórcą był słynny w branży whisky James Buchanan, twórca m.in. blendu Black & White. W budowie nowej destylarni – na terenie dawnej farmy Tauchers, przy nie istniejącej już linii kolejowej – wspierała go spółka handlowa W.P. Lowrie z Glasgow. Początkowo Black & White składało się w przeważającej części z maltów z Glentauchers oraz z destylarni Dalwhinnie. Architektem oryginalnej granitowej fabryki był John Alcock, znany z budowy licznych destylarni whisky w regionie Speyside. Przebudowywana dwukrotnie – w latach 20. i w 1965 roku. W tamtym okresie zwiększono liczbę alembików z dwóch do sześciu, a w 1969 roku zaprzestano własnego słodowania jęczmienia. Eksperymentowano tu także z destylacją ciągłą, przez jakiś czas przed I wojną światową produkowano tu nawet whisky typu single grain, ale ostatecznie powrócono do tradycyjnej formy w alembikach. Kilkakrotnie zmieniała właścicieli, ale nieodmiennie pracowała na potrzeby blendów. W 1925 roku stała się częścią grupy Distillers Company Limited (DCL). W latach 1985-1992 zamknięta. W 1989 roku przejęta przez Allied Domecq, następnie w 2005 roku przez Pernod Ricard.
Niewiele było oficjalnych edycji single malt whisky Glentauchers, m.in. w 2000 roku edycja 15YO. W 2013 roku ukazała się specjalna edycja Ballantine’s 17YO Signature Distillery Limited Edition Glentauchers – właśnie dla uczczenia współpracy z tą destylarnią, blend zawierał większą ilość single maltów z Glentauchers. Dwie duże edycje z 1991 i 1994 roku wypuścił Gordon & MacPhail. Dostępna tez w ofercie innych niezależnych firm butelkujących, np. włoskiej Samaroli (z 1996 roku) czy Blackaddera (edycja 10YO z 2000 roku). Kiedy się próbuje Glentauchers w wersjach single malt, nie trudno zrozumieć, że całość trafia do mieszanek. Ma przyjemny aromat wyraźnie gruszkowy, z nutą drożdżową, smak jednak jest płaski. Na pewno jest atrakcyjnym wypełniaczem o owocowych aromatach, sama w sobie jest jednak nijaka.
