Historia Armagnacs J. Goudoulin rozpoczęła się w 1935 roku w Gers, w sercu Bas Armagnac, twórcą marki była Jeanne Goudoulin. Pani Goudoulin w 1908 roku wyszła za mąż za Josepha Goudoulina, właściciela Domaine de Bigor w Courrensan, a po jego śmierci w 1925 roku sama zarządzała posiadłością i winnicami.
Firma ma duże zapasy armaniaku, zgromadzone przez poprzednie pokolenia, od 1935 roku sprzedają armaniaki pod własną marką J. Goudoulin. Od 2009 roku właścicielem marki jest Michel Miclo, znany destylator i winiarz z Alzacji.
W kolekcji są armaniaki z końca XIX wieku, m.in. roczniki 1891 i 1893 – w pojedynczych butelkach, natomiast w większych ilościach roczniki 1900 i 1914. Łącznie oferują ponad 90 różnych roczników, co jest zupełnie niespotykane. Mają także tak unikatowe kupaże jak osiemdziesięcio- i stuletni.
Mają winnice obsadzone: colombard, ugni blanc, folle blanche, baco. Destylują na małym starym, blisko stuletnim aparacie kolumnowym. Na początku leżakują swoje armaniaki w nowym dębie, potem w starych beczkach. Piwnice w Courrensan, regionie Bas-Armagnac, mają 1000 mkw. i są w stanie pomieścić 110 tys. l armaniaku. Rocznie wypuszczają na rynek ok. 20 tys. butelek, wszystkie ręcznie butelkowane. Mają też whisky leżakowaną trzy lata w beczkach po armaniaku oraz gin leżakowany sześć miesięcy w beczkach po armaniaku. 55% ich sprzedaży trafia na rynek francuski, reszta to eksport.
