Destylarnia ulokowana na niewielkim pagórku, założona przez Johna Duffa w 1898 roku (Duff stworzył także destylarnię Longmorn). Dwa lata później została zamknięta. Wykorzystywano ją wyłącznie do słodowania jęczmienia dla destylarni Longmorn. Otwarto ją ponownie w 1965 roku, czyli po 65 latach. Kilka razy zmieniała właścicieli, m.in. należała do Seagrams i Pernod Ricard. W 1994 roku pojawił się pierwszy single malt BenRiach, wcześniej cała produkcja trafiała do blendów. W 2002 roku Period Ricard zamknął fabrykę, tym razem tylko na dwa lata. W 2004 roku znalazła nowych inwestorów (wśród nich znana postać w świecie whisky, Billy Walker), którzy w 2008 roku przejęli znaną destylarnię GlenDronach, a potem kolejną – leżące nad samym morzem Glenglassaugh. Trudno uwierzyć w tę niefortunną historię firmy, która obecnie oferuje niebywale szeroki wybór single maltów, w dodatku doskonałej jakości i zupełnie nieźle promowanych. W 2016 roku BenRiach Distillery Company (czyli trzy destylarnie) przejął za za 285 mln GBP Brown-Forman. Na własność Brown-Forman przeszły: znaki towarowe, destylarnie GlenDronach, BenRiach i Glenglassaugh, zapasy whisky, rozlewnie oraz siedziba w Edynburgu.
BenRiach to whisky z regionu Speyside, jednak bogactwo smaków w największym stopniu zawdzięcza zróżnicowaniu beczek, w jakich jest starzona, dzięki czemu mamy pod tą marką zarówno lekkie owocowe trunki, jak i ciężkie zdecydowanie przydymione. Stosują słód torfowy i nietorfowy, sporadycznie sami słodują jęczmień, odmiany: cellar, optic, oxbridge i cocktail. Mają osiem kadzi fermentacyjnych ze stali nierdzewnej. Fermentacja trwa 48 godzin (krótka) i 66 godzin. Działają tu dwie pary wysmukłych wysokich alembików, które nadają destylatom bardziej owocowy smak. Roczne moce produkcyjne to 2,8 mln l alkoholu, z czego ok. 0,5 mln l przypada na natorfowany słód. W magazynach leżakuje ok. 25 tys. beczek. Najstarsza whisky BenRiach dojrzewa w beczkach od 1969 roku.
