szkocka destylarnia whisky, założona w 1833 roku przez George’a Connella przy źródle wody Blairgar Burn. Przynależy do regionu Highland, wzniesiona jest na wzgórzu Dumgoyne niedaleko miejscowości Strathblane, w pobliżu jeziora Loch Lomond. Region ten słynął z bimbrownictwa i w miejscu późniejszej legalnej gorzelni już w XVIII wieku pędzono whisky. George Connell na potrzeby swojego zakładu zaadoptował wcześniejszą prymitywną destylarnię znaną jako Burnfoot Distillery. W 1861 roku zmieniono nazwę na Glenguin Distillery, a dopiero w 1906 roku na Glengoyne. Od 1876 roku właścicielami zakładu byli bracia Lang. Dopiero w 1965 roku rodzinny biznes Langów przejęła firma Robertson and Baxter. Zwiększono wówczas liczbę alembików z dwóch do trzech. W kwietniu 2003 roku gorzelnię przejęła za 7,2 mln funtów Ian Macleod Distillers Ltd., stając się właścicielem marek Glengoyne Single Malt i Langs Blended Whisky. Glengoyne stosuje bardzo powolny proces destylacji, tylko 4-5 l destylatu spływa z alembików na minutę. Rocznie produkowanych jest tu 1,1 mln l whisky. Większość destylatów dojrzewa w beczkach po sherry, finiszowanie odbywa się zwykle w beczkach po sherry oloroso. Efektem jest bardzo słodki i delikatny styl whisky Glengoyne. Glengoyne butelkuje szeroką gamę swoich whisky: 10-, 12-, 15-, 16-, 18, 19-, 21-, 24-, 25-, 32-, 35- i 37-letnie, niektórych w wersji cask strength. Dostepne są także edycje rocznikowe, m.in.: 1972, 1987, 1997 oraz specjalne, np. 16-letnie whisky finiszowane w beczkach po winach sziraz czy madera, 12-letka z beczek z europejskiego dębu, 13-latka z beczek z amerykańskiego dębu czy The Teapot Dram z pierwszy raz napełnionych beczek po sherry. Gorzelnia jest otwarta dla zwiedzających.
