We wsi Grochowalsk (gmina Dobrzyń nad Wisłą) wciąż działa zbudowana w 1911 roku gorzelnia. W latach PRL należała do PGR i destylowała spirytus z ziemniaków i zboża. Obecny właściciel to Zakłady Wytwórcze Cheko Sp. z o.o. i odbywa się tu wyłącznie produkcja spirytusu melasowego na potrzeby przemysłu chemicznego, w tym własnych produktów, oraz rynku paliwowego i bioetanolu. Możliwości produkcyjne to ok. 10 tys. litrów spirytusu dziennie.
Osada Grochowalsk ma długa historię, badania archeologiczne wskazują na ślady osadnictwa z X wieku. Przez pewien czas była własnością biskupów kujawskich, potem wsią rycerską – rodu Grochowalskich. Od XIX wieku właścicielami majątku była rodzina Tabaczyńskich, a od 1911 roku Gościckich. Na ten okres przypada historia gorzelni. Julian Gościcki, ostatni z dziedziców majątku, zginął pod Kutnem podczas kampanii wrześniowej 1939 roku. We wsi jest bardzo ładny drewniany kościół p.w. Świętego Krzyża z 1784 roku. Zbudowany z fundacji Szymona Grochowalskiego, w 1875 roku przeniesiony z cmentarza za wsią w obecne miejsce. Jest też zachowany w kiepskim stanie dwór oraz park z XIX w. o powierzchni ok. 1,5 ha ze starodrzewem i stawami.
Gorzenia wpisana jest do rejestru zabytków. Dzieli się na część mieszkalną, zajmowaną przez pracowników i przemysłową. Na strzelistym kominie z czerwonej cegły widnieje nazwa właściciela – CHEKO. Macierzysta firma działa we Włocławku, głównie na rynku opakowań ekologicznych – pojemników oksy-biodegradowalnych. Firma działa od 1988 roku, zatrudnia ponad 200 osób. Firma produkuje też różne preparaty chemiczne, nawozy i saletry.
Kiedy byłem w Grochowalsku, na początku marca 2014 roku, gorzelnia od pół roku nie destylowała. Aktualnie wystawiona jest na sprzedaż, razem z zabytkowymi budynkami i działką 1,63 ha.
