Gorzelnia została wybudowana w 1861 roku. Budynek jest dwukondygnacyjny, z czerwonej cegły, na wysokim kamiennym podpiwniczeniu. Ma dość nietypowy komin – kanciasty, zwężający się ku górze. Destylarnia pracuje. W 1996 roku kupił ją pan Wojciech Hajduk. Obecnie w gospodarstwie rolnym jest też pieczarkarnia, natomiast na powierzchni 1,3 tys. ha uprawia się żyto i pszenżyto. Słoma pochodząca z tych upraw stanowi surowiec do produkcji podłoża, ziarno przerabiane jest na surówkę spirytusową. W gorzelni mieści się aparat jednokolumnowy, dwa zbiorniki na spirytus po 50 tys. l każdy. Możliwości produkcyjne do 3 mln l.
W XVIII wieku majątek był podzielony na dwa dominia i należały one do rodów von Niebelschutz i von Unruh. Część rodziny von Niebelschutz w 1845 roku była w posiadaniu Hoffmanna, a jako właściciela drugiego dominia wymienia się Rennera. W latach 1866-1876 należy do braci von Moll z Leszna, w 1870 roku – von Schulz, 1891-1905 – obejmuje włości Alfred Fletcher z Mikowic, by w 1909 roku przejść na własność rodziny von Heinze. Gorzelnię zatem wybudował Hoffmann bądź Renner. Po 1945 roku majątek znacjonalizowany i oddany w użytkowanie PGR. Pałac wybudowany w XVI wieku został po II wojnie światowej zniszczony. W zasadzie tylko gorzelnia zachowała się po dawnej posiadłości.
Wieś leży w województwie lubuskim, powiecie wschowskim, gminie Sława (4 km na południe od Sławy).
