W 1905 roku w powiecie nidzickim było 41 gorzelni, m.in. w Zybułtowie, która wchodziła w skład folwarku, jako jedna z nielicznych i pierwszych w okolicy zasilana własną elektrycznością. Większość gorzelni należała do prywatnych właścicieli, były budowane w majątkach ziemskich, ale były też takie, które funkcjonowały w zarządzie spółek gorzelniczych jak w: Napiwodzie, Sarnowie czy Zbylutym. Z biegiem lat liczba destylarni malała, jeszcze jakiś czas temu było ich tu dziewięć: Kozłowo, Sławka Wielka, Kisiny, Myślęta, Tuczki, Kramarzewo, Orłowo, Napiwoda i Nidzica.
Gorzelnia w Zybułtowie, niedaleko Grunwaldu, to dość duży obiekt, pierwotny budynek (najsmuklejszy) ma liczne przybudówki, komin z czerwonej cegły wysoko wzbija się do nieba, posadowiony na podstawie w kształcie niemalże rozety, ozdobionej pierścieniem z cegieł o piaskowej barwie. Powstała przed II wojną światową, należała wówczas do dworu, po wojnie była tu stacja hodowli roślin, ale produkcja spirytusu była kontynuowana na sporą skalę.
Gorzelnia wciąż jest czynna, przetrwała jako jedna z nielicznych w regionie. Obecnie robią tu spirytus głównie z kukurydzy. Właścicielami są Zbigniew i Alina Rostkowscy, którzy mają także własne uprawy kukurydzy. Daje ona dużą wydajność. Spirytus schodzi z kolumn z mocą 94%, bardzo oczyszczony.
Destylarnia ma spore możliwości produkcyjne, ponad 3 mln l, ale obecnie robią tylko ok. 1 mln. – Zbyt jest słaby, ceny spirytusu niskie – mówi pan Henryk Dzwonkowski, gorzelany. – Ratujemy się skażając spirytus, sprzedając płyny do spryskiwaczy i denaturat, na tym jest wyższa marża niż na czystym spirytusie. Jeśli zmienią się przepisy, to chętnie spróbujemy sił w produkcji na niewielką skalę własnych regionalnych nalewek.
Są tu dwa stare aparaty jednokolumnowe i jeden dwukolumnowy. Są też dwa piece węglowe i dwie kadzie zacierne oraz dwa parniki. Nie robią zimnych zacierów, mają tu zacier ciśnieniowy.
Poza kukurydzą przerabiają tu także inne zboża, w zależności od zamówień odbiorców – żyto i pszenżyto, a bywa też, że robią spirytus z melasy. Kiedyś destylowano ziemniaki na wódki luksusowe, ale obecnie przerób ziemniaka się nie opłaca. Odbiorcami są m.in.: Stock, Sobieski czy Akwawit-Leszno
