nowoczesna szkocka destylarnia niedaleko Elgin, wybudowana w 1971 roku przez specjalizującą się w blendowaniu whisky firmę John Haig & Co. Mimo dużych mocy produkcyjnych (4,5 mln l rocznie) praktycznie nie znana miłośnikom whisky, nie licząc pojedynczych kolekcjonerskich edycji nie jest butelkowana jako single malt. W latach 1985-1989 była zamknięta. Obecnie należy do koncernu Diageo, podobnie jak leżąca po sąsiedzku destylarnia Glenlossie. Był czas, kiedy Mannochmore nie pracowała na pełnych obrotach i okresową destylacją w niej zajmowali się pracownicy z Glenlossie. W 2013 roku właściciel zwiększył jej moce produkcyjne, obecnie są tu cztery alembiki. Woda do produkcji whisky Mannochmore pochodzi ze źródła Bardon Burn. Do produkcji whisky używa się lekko torfowanego słodu. Pierwszą whisky single malt Mannochmore wypuściło w 1992 roku w edycji Flora & Fauna Diageo, była to wersja 12-letnia, w smaku cytrusowa z ostrymi nutami imbiru, niczym nie zachwyca. W 1996 roku miała miejsce edycja najbardziej znanej whisky z Mannochmore – dziesięcioletniej Loch Dhu, co po gealicku znaczy czarne jezioro. To zdumiewająca edycja, gdyż whisky jest faktycznie czarna, na dodatek bardzo smolista w smaku. O nieznanej destylarni natychmiast zrobiło się głośno jest to bowiem jedyna czarna whisky na świecie, zbierała jednak bardo negatywne recenzje, smak porównywano do brudnej popielniczki. Kolor zawdzięcza podwójnie wypalanym, zwęglonym wewnątrz beczkom w jakich leżakowała, w rezultacie jest to kolor sadzy. Obecnie bardzo trudno ją dostać, w internecie butelka kosztuje ok. 200 funtów, nigdy nie miałem okazji próbować. W 1997 roku Diageo wypuściło w serii Rare Malts 22-letnią Mannochmore cask strength o mocy 60,1%, to zaskakująca whisky, o trawiasto-kwiatowym aromacie, który przywodzi skojarzenia z grappą, w ustach lekki smak renklodowy. Jest to whisky z 1974 roku, leżakująca w beczkach po sherry. W 2009 roku ukazała się edycja 18-letniej Mannochmore, starzonej w trzech beczkach: po sherry, Bourbonie i z nowego amerykańskiego dębu. Rok później pojawiła się edycja single cask z 1998 roku, starzona w beczkach po sherry. Kolekcjonerską edycję Mannochmore miała w swojej ofercie klubowej Scotch Malt Whisky Society.
