Minął kolejny rok a ja trzymam nową, pachnącą farbą drukarską, księgę wszelakiej mądrości z dziedziny alkoholi mocnych w Polsce, to kolejna edycja autorstwa Łukasza Gołębiewskiego, już ósme wydanie, które w porównaniu z poprzednią edycją jest… o dwie strony „chudsze”. Układ działów/rozdziałów się nie zmienił.
Zaczynamy od krótkiego wprowadzenia, potem pięć kolorów paginacji, symbolizujących poszczególne bloki treści.
Kolor złoty, czyli Rynek mocnych alkoholi w Polsce – to obszerny dział pełen wyliczeń, tabelek, wykazów, opisów, strategii. Analiz co było i przewidywań co będzie, albo co może być na rynku alkoholowym w naszym kraju. Przeczytałem od A do Z, można naprawdę dużo się dowiedzieć. Między innymi tego, że statystycznie Polacy wypijają 11 litrów czystego alkoholu na osobnika. Piliśmy zawsze i pić będziemy, taka nasza narodowa natura. Pijemy więcej niż np. w Wielkiej Brytanii, bo tam tylko 9,8 litra na głowę. Na pocieszenie, w Czechach, Austrii czy nawet Rumunii pije się więcej. Mimo spadającej konsumpcji (a jednak) wydajemy coraz więcej na alkohol. Prawie 3% więcej do okresu analogicznego…, czyli analiz zawartych w poprzednim wydaniu książki. Ten rozdział jest wyjątkowo bogaty i zajmuje …144 strony. Jest co analizować. Jeśli mam się czepiać, to kolory wszelakich tabelek mógłby być staranniej dobrane, bo czarny mały druk na bardzo rudym tle to nie jest dobry pomysł. A nie każdy nosi lupę czy powiększające okulary. W tej części książki znajdziecie też bardzo dużo informacji o Warsaw Spirits Competition oraz Najlepsze alkohole 2024 roku według magazynu „Aqua Vitae”. Tu znajdziecie krótkie opisy trunków, które zdobyły medale w licznych kategoriach. Jest tego tyle, że można czytać i czytać, aż by się chciało coś wypić.
Kolor działu ciemno niebieski to opisy producentów wszelakiej maści alkoholi. Spisane alfabetycznie z notkami począwszy od tego co produkują, przez oferowane marki i dane adresowe. Ciekawe, poczytne i wbrew pozorom nie nudne. To nie jest książka telefoniczna. Pojawiła się też trochę zdjęć, może nie tyle ile bym sobie życzył, ale jest postęp w porównaniu z poprzednim wydaniem. Jak się okazuje, to jednak ten dział jest najobszerniejszym, bo zajmuje 192 strony.
Kolor rudy to dystrybutorzy, ci nic nie produkują, ale to dzięki nim mamy na półkach towary z całego świata. Zasada prezentacji identyczna jak w przypadku producentów. Tu możemy się dowiedzieć, kto ten nasz ulubiony lub nie – trunek sprowadza do Polski. Są tu nawet tacy, o których istnieniu nie miałem pojęcia.
I lżejszy brąz na paginie – ten dział to ludzie, to „Who is Who” w branży alkoholowej. Tu mamy osoby, historie, ciekawostki. Otwieram na chybił trafił i dowiaduję się, że Smarduch Stanisław, właściciel Smarduch Familly Distillery jest: pilotem parolotniowym, zajmował się przeglądem kolejek górskich. W wolnych chwilach zajmuje się pisaniem i nagrywaniem utworów muzycznych. Itd. itd. Szukałem – mnie w tym dziale nie ma! Trzeba będzie za rok uzupełnić.
Ciemniejszy brąz to ostatni, krótki rozdział, czyli informacje o wydawcy, magazynie o alkoholach „Aqua Vitae”, o stronie spirits.com.pl.
Pierwsze pytanie po lekturze brzmi oczywiście, co komu taka „cegła” (bo księga swoją wagę ma). Trudno to nosić, trzeba ciągle szukać, wertować kartki itp. Przecież jest internet, a prawie każdy ma telefon. Niby tak, ale ja uwielbiam namacalną fizyczną książkę. Czy taka księga, która jest „kompendium wiedzy” o alkoholach jest dla wszystkich? No nie, ale dla ludzi z branży już tak. Dla wszelkich piszących o alkoholach szerzej i chcieliby poszerzyć swoją wiedzę to jeszcze bardziej TAK. Nie zrażać się, że to grube tomisko, nie musicie czytać jak ja od deski do deski. Warto otworzyć losowo stronę i na pewno znajdzie coś ciekawego. To tyle i aż tyle. Wiem, że za rok będzie kolejne wydanie i wiem czego się tam można spodziewać, ale i tak będę na nie czekał.
Zbigniew Szcześniak
