Przy ulicy Krišjāņa Barona 136F (trafić trudno, bo w podwórzu, numeru nie widać) Leonard Yankelovich, właściciel warsztatu samochodowego, założył razem z kolegą muzeum wódki. Był 2004 rok, a zaczęło się od tego, że żal im było wyrzucać puste butelki po wódkach, które z pasją degustowali. Początek kolekcji, pierwszych 600 butelek, stanowiły te wspólnie rozpite.
– Nie jest to typowe muzeum, bo my degustujemy tu wódki, wszystkie puste butelki są po wódkach, które tu próbowaliśmy. Nie wyrzucamy butelek, które przekazały nam swoją duszę – mówi Leonard Yankelovich.
Wcześniej ojciec Leonarda zbierał etykiety po radzieckich wódkach, dziś także eksponowane w muzeum. Obecnie mają ok. 2000 butelek, nie tylko puste, wiele jest z zawartością, w tym absolutne unikaty, w tym: wódkę w opakowaniu wykonanym ze złota i srebra o wartości 1,3 mln dolarów (oryginał jest w sejfie bankowym, w muzeum jest kopia, również ze złota i srebra), wódki z wojny w Afganistanie, wódki, które grały w filmach, stare butelki, kolekcje z całego świata, podzielone tematycznie – np. wódki z owocem w butelce, wódki z gadem w butelce, butelki ceramiczne, gaśnice i syfony z wódką, wódki w butelkach militarnych etc. Jest też ekspozycja poświęcona bimbrownictwu. Są nawet perfumy na bazie wódki. Na wejściu dostaje się wstrzemiennego – kieliszek bimbru infuzjowanego skórkami cytrusowymi. Leonard oprowadza z zapałem i pokazuje swoje skarby, prywatnie zajmuje się produkcją unikatowych samochodów, wypuszczanych w pojedynczych egzemplarzach, jego samochód grał m.in. w filmie „Dyktator”.
