destylarnia whisky zamknięta w 1993 roku i raczej małe są szanse by została ponownie otwarta, gdyż w 2010 roku skradziono znaczną część jej wyposażenia. Budynek wciąż stoi, jest w nim restauracja, część pomieszczeń wynajęto na biura. Właścicielem marki jest Diageo, ono też wypuszcza co jakiś czas limitowane edycje starych whisky, jak np. 12-letnia Rosebank w serii Flora & Fauna o armacie nasturcji i skóry, w smaku da się też wyczuć wiśnie w czekoladzie, ciekawa ale nie wyjątkowa whisky. W 2013 roku firma Angus Dundee, jako niezależny dystrybutor, wypuściła Rosebank w wersji 22-letniej w swojej serii Mackillop’s Choice. Było też kilka innych edycji od niezależnych dystrybutorów, np. 19-letnia od Douglasa Lainga. Historia gorzelni sięga 1798 roku, działała w Falkirk w regionie Lowlands. Założyli ją bracia Stark, którzy prowadzili nielegalny biznes. Oficjalnie destylarnia powstała w 1840 roku, kiedy ją zalegalizowano i uzyskano licencję na produkcje whisky. Wcześniej, w 1827 roku jeden ze Starków, John, otworzył obok gorzelnię Camelon, którą prowadził do śmierci w 1836 roku. Przejął ją Thomas Gunn, on też w 1840 roku stał się właścicielem Rosebank. Gorzelnia Camelon zbankrutowała i została zamknięta w 1861 roku, używano jej przez jakiś czas do słodowania jęczmienia na potrzeby Rosebank, potem jako magazyn, a dziś jest tam knajpa Beefeater Pub & Grill. W 1914 roku Rosebank została przejęta przez Scottish Malt Distillers, potem znane jako Distillers Company Limited (DCL), z czasem przekształcone w koncern Diageo. Dokąd istniała, Rosebank destylowała swoją whisky trzykrotnie, na wzór irlandzki. Roczne moce produkcyjne wynosiły ponad pół miliona litrów rocznie, działały tu trzy alembiki. Ceniona za bardzo owocowe aromaty, nazywana była Królową Lowlands.
